W praktyce montażu i uruchamiania instalacji elektronicznych bardzo często trzeba rozpoznać typ czujki na podstawie jej dokumentacji. Tabele danych technicznych dla różnych czujników wyglądają inaczej, bo opisują inne zjawisko fizyczne i inne warunki pracy.
Czujka ruchu (typowo wykorzystująca detekcję zmian promieniowania podczerwonego) jest zwykle opisywana parametrami "przestrzennymi", czyli takimi, które mówią, jaki obszar obejmuje detekcja. W tabelach spotyka się m.in.: zasięg detekcji, kąt detekcji, zalecaną wysokość montażu oraz podstawowe parametry zasilania i wyjść (np. sposób sygnalizacji alarmu). Taki profil parametrów wskazuje na czujkę ruchu.
Odpowiedź "czujki czadu" byłaby powiązana raczej z informacjami o rodzaju wykrywanego gazu, progach zadziałania i sposobie sygnalizacji (np. stężenia/poziomy alarmu), a nie z geometrią obserwacji przestrzeni. Z kolei "czujka zalania" jest typowo opisana parametrami związanymi z detekcją obecności wody (konstrukcja sond, warunki środowiskowe, typ styku/wyjścia), bez parametrów takich jak kąt czy zasięg w polu widzenia. Odpowiedź "czujka akustyczna" dotyczy wykrywania dźwięku (np. charakterystycznych impulsów), więc jej dane techniczne częściej odnoszą się do pasma/warunków akustycznych i sposobu detekcji zdarzenia, a nie do pokrycia obszaru w metrach i stopniach.
Na egzaminie warto zwracać uwagę na to, jakiego rodzaju wielkości są w tabeli: jeśli dominują odległości, kąty i wysokość montażu, to najczęściej wskazuje to na czujkę ruchu.
