Woda technologiczna zasilająca kotły parowe musi spełniać określone kryteria jakości, ponieważ rozpuszczone gazy istotnie wpływają na trwałość instalacji i bezpieczeństwo eksploatacji. W zadaniu podano dwa limity: dla CO2 "do 20 mg/dm3" oraz dla tlenu "do 0,02 mg/dm3". Oznacza to, że prawidłowa próbka musi spełnić dwa warunki jednocześnie.
Jak rozwiązać takie zadanie krok po kroku:
- Odczytaj dla każdej próbki zawartość CO2 i porównaj z wartością 20 mg/dm3.
- Odczytaj dla tej samej próbki zawartość O2 i porównaj z wartością 0,02 mg/dm3.
- Zaakceptuj wyłącznie tę próbkę, która nie przekracza żadnego z limitów.
Odpowiedź "B" jest poprawna, ponieważ odpowiada próbce, w której oba parametry mieszczą się w wymaganiach. Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo co najmniej jeden z parametrów przekracza dopuszczalny poziom (albo CO2 jest zbyt wysokie, albo tlen jest zbyt wysoki).
Typowe pułapki egzaminacyjne:
- Skupienie się na jednym limicie i pominięcie drugiego (zwłaszcza gdy jedna wartość wygląda "dobrze").
- Przeoczenie zapisu 0,02 mg/dm3 i pomylenie go z 0,2 mg/dm3 (różnica dziesięciokrotna).
- Błędna interpretacja słowa "do" – w praktyce w zadaniach oznacza ono wartość maksymalną, której nie należy przekroczyć.
W praktyce przemysłowej ograniczanie tlenu i CO2 realizuje się m.in. przez procesy uzdatniania i odgazowania wody. Kontrola tych parametrów jest elementem rutynowej kontroli jakości w kotłowniach i instalacjach parowych.
