W silnikach o zapłonie samoczynnym (Diesla) w praktyce okresowej oceny stanu technicznego kluczowa jest ocena zadymienia spalin. Zadymienie wynika głównie z obecności cząstek stałych (sadzy), które powstają przy niepełnym spalaniu paliwa i powodują pochłanianie/rozpraszanie światła w przyrządzie pomiarowym.
Dlatego odpowiedź "Cząstek stałych." jest właściwa: to właśnie ten składnik (PM/sadza) jest powiązany z typowym badaniem dymomierzem i oceną "dymienia". Taki pomiar nie jest zwykle opisany jako laboratoryjna analiza składu gazowego, tylko jako pomiar efektu optycznego spalin, który wprost koreluje z ilością sadzy.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z następujących powodów:
- "Węglowodanów." – to nie jest poprawny, standardowy termin na składniki spalin w tym kontekście (w emisjach pojazdów mówi się m.in. o węglowodorach), a ponadto nie jest to typowy parametr oceny w badaniu okresowym silnika ZS.
- "Podtlenku węgla." – chodzi o tlenek węgla(II) (CO), kojarzony częściej z kontrolą spalin w silnikach o zapłonie iskrowym; w praktyce okresowego badania Diesla kluczowe jest zadymienie, nie CO.
- "Nadtlenku węgla." – taki opis nie odpowiada typowemu, praktycznie mierzonemu składnikowi spalin w badaniu okresowym; w spalinach rozpatruje się m.in. CO, CO2, NOx oraz cząstki stałe, a nie "nadtlenek węgla" jako parametr kontrolny.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się silnik ZS i okresowa ocena spalin, myśl o dymieniu/sadzy. Jeżeli pojawia się silnik ZI i analizator spalin, częściej w grę wchodzą CO/HC i skład mieszanki.
