Czujniki zbliżeniowe indukcyjne są przeznaczone przede wszystkim do detekcji metali. W ich głowicy wytwarzane jest zmienne pole elektromagnetyczne. Gdy do strefy działania zbliży się metal (materiał przewodzący), w elemencie indukują się prądy wirowe, które zmieniają warunki pracy oscylatora w czujniku. Elektronika czujnika wykrywa tę zmianę i przełącza wyjście.
Dlatego odpowiedź "z polipropylenu" jest poprawna: polipropylen to tworzywo sztuczne będące izolatorem (nie przewodzi prądu w sposób typowy dla metali), więc nie powstaną w nim prądy wirowe wymagane do zadziałania czujnika indukcyjnego. W praktyce oznacza to brak sygnału lub bardzo niestabilną detekcję, jeśli nie zastosuje się innej technologii.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "z miedzi" – miedź jest dobrym przewodnikiem, więc czujnik indukcyjny ją wykryje (choć zasięg może różnić się od zasięgu dla stali).
- "z aluminium" – aluminium również jest przewodnikiem i jest wykrywane przez czujniki indukcyjne; podobnie jak dla innych metali nieżelaznych, zasięg bywa inny niż dla stali.
- "ze stali" – stal (zwłaszcza ferromagnetyczna) jest typowym materiałem referencyjnym dla zasięgu wielu czujników indukcyjnych, więc jest wykrywana pewnie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się słowo indukcyjny, myśl: metale. Jeśli trzeba wykrywać tworzywa, szkło, drewno lub poziom materiałów sypkich, częściej rozważa się czujniki pojemnościowe albo optyczne.
