Krzywa reflektometryczna (ślad OTDR) przedstawia przebieg mocy sygnału w funkcji odległości wzdłuż włókna. Na takim wykresie mogą pojawić się zarówno zdarzenia rzeczywiste (np. spawy, złącza, zagięcia), jak i artefakty pomiarowe, które nie odpowiadają fizycznym elementom toru.
Prawidłową odpowiedzią jest "Efekt ducha." Jest to typowy artefakt OTDR: pozorne zdarzenie, które powstaje wskutek wielokrotnych odbić i/lub nakładania się sygnałów w torze pomiarowym. W praktyce "duch" może wyglądać jak dodatkowy refleks lub "sztuczny" skok/pik na śladzie, mimo że w danym miejscu nie ma spawu ani złącza.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "Zagięcie włókna." Zagięcie (makro- lub mikrozagięcie) zwykle objawia się wzrostem tłumienia/strat (zdarzenie nierefleksyjne), a nie charakterystycznym artefaktem powtarzającym się wskutek odbić. To zjawisko fizyczne w konkretnym miejscu włókna.
- "Połączenie spawane." Spaw to zdarzenie o małej refleksyjności, zwykle widoczne jako niewielki skok tłumienia bez dużego piku odbiciowego. "Duch" bywa bardziej mylący i nie wynika z rzeczywistego łączenia włókien.
- "Połączenie mechaniczne." Złącze/mechaniczne połączenie częściej daje wyraźny refleks (pik) wynikający z odbicia na granicy ośrodków. Efekt ducha jest natomiast skutkiem propagacji i odbić w torze, więc może pojawić się w miejscu, gdzie realnie nie ma żadnego złącza.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli zdarzenie wygląda "nienaturalnie" (np. jest zbyt podobne do innego refleksu lub nie pasuje logicznie do układu elementów), rozważ artefakt OTDR, w tym efekt ducha, zamiast zakładać usterkę fizyczną.
