Niedobór wyrobów gotowych powstaje wtedy, gdy podczas inwentaryzacji (np. spisu z natury) stwierdzony stan rzeczywisty jest mniejszy niż stan księgowy wynikający z ewidencji magazynowo-księgowej.
Aby obliczyć wartość niedoboru, wykonuje się dwa kroki:
- Ustalenie wielkości różnicy – porównuje się stan księgowy ze stanem rzeczywistym. Jeżeli rzeczywisty jest niższy, różnica ma charakter niedoboru (ujemna różnica inwentaryzacyjna).
- Wycena różnicy – różnicę (jeśli jest podana ilościowo) przelicza się na wartość zgodnie z przyjętą w zadaniu podstawą wyceny (w zadaniach egzaminacyjnych zwykle jest to wartość ewidencyjna zapasów pokazana w zestawieniu).
W tym zadaniu wszystkie potrzebne dane są podane w zestawieniu (stan rzeczywisty i księgowy). Po obliczeniu różnicy i jej wartości otrzymuje się 100 zł, więc ta odpowiedź jest prawidłowa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 150 zł, 120 zł, 170 zł – te wartości mogą wynikać z typowych błędów: odczytania danych z niewłaściwej pozycji zestawienia, pomylenia niedoboru z nadwyżką (zły znak różnicy) albo zastosowania niewłaściwej podstawy wyceny (np. innej ceny niż wynikająca z danych zadania).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw rozstrzygnij, czy różnica oznacza niedobór czy nadwyżkę, dopiero potem licz wartość. To ogranicza ryzyko "odwrócenia" odejmowania i wyboru odpowiedzi pozornie pasującej.
