Wymagania dotyczące magazynowania nawozów naturalnych wynikają z programu azotanowego, którego celem jest ograniczenie przedostawania się związków azotu (w tym azotanów) do wód i gruntu. Dlatego przepisy określają, jak długo gospodarstwo musi mieć możliwość bezpiecznego przechowywania nawozów w okresach, gdy nie można ich legalnie lub racjonalnie stosować na polu.
W pytaniu mowa o oborniku, czyli nawozie naturalnym stałym. Dla nawozów stałych (np. obornik, pomiot ptasi) przepisy wymagają, aby powierzchnia miejsc do przechowywania zapewniała możliwość gromadzenia ich przez co najmniej 5 miesięcy. Taki okres ma zabezpieczać gospodarstwo przed koniecznością wywożenia obornika w nieodpowiednim czasie oraz przed składowaniem w sposób zwiększający ryzyko spływu zanieczyszczeń.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "3 miesięcy" i "4 miesięcy" są zbyt krótkie w stosunku do wymaganego minimum dla obornika. Takie wartości mogłyby prowadzić do sytuacji, w której płyta nie wystarcza na okres, gdy obornika nie powinno się stosować na gruntach.
- "6 miesięcy" bywa wybierane przez pomyłkę, ponieważ 6 miesięcy jest kojarzone z wymogiem dla nawozów płynnych (gnojówka, gnojowica) lub z odrębnymi zasadami dotyczącymi czasowego składowania polowego w pryzmach. Nie jest to jednak minimalny okres, który ma spełniać powierzchnia miejsc do przechowywania obornika jako nawozu stałego.
W praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest rozpoznanie typu nawozu: stałe = 5 miesięcy, a płynne = 6 miesięcy. To rozróżnienie pomaga uniknąć najczęstszego błędu polegającego na automatycznym wskazywaniu "6 miesięcy" dla wszystkich nawozów naturalnych.
