W pytaniu sprawdzana jest praktyczna znajomość limitu ilościowego dla leku recepturowego na jednej recepcie. Zasada jest taka, że na jednej recepcie można przepisać maksymalnie podwójną ilość leku recepturowego, co w praktyce odpowiada 2 ryczałtom.
Dla postaci proszków dzielonych (pulveres divisi) jeden ryczałt obejmuje 20 sztuk. Skoro dopuszczalne są 2 ryczałty na jednej recepcie, to maksymalna liczba proszków wynosi:
2 × 20 = 40 (sztuk proszków dzielonych).
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "40 proszków dzielonych."
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "10 proszków dzielonych." – to ilość mniejsza niż jeden ryczałt; może wystąpić w praktyce, ale nie jest limitem maksymalnym na recepcie.
- "20 proszków dzielonych." – to typowa wartość kojarzona z proszkami dzielonymi, bo odpowiada jednemu ryczałtowi. Pytanie dotyczy jednak maksimum na jednej recepcie, a nie maksimum w ryczałcie.
- "30 proszków dzielonych." – to wartość pośrednia, niepowiązana z zasadą ryczałtową (20) ani z limitem 2 ryczałtów (40).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz w odpowiedziach "20" przy proszkach dzielonych, sprawdź, czy pytanie nie dotyczy limitu na recepcie. Najczęstsza pułapka to pomylenie "1 ryczałt = 20" z "maksimum na recepcie = 2 ryczałty = 40".