W prawie pracy kluczowe jest rozróżnienie dwóch pojęć: rozwiązania umowy o pracę oraz wygaśnięcia umowy o pracę.
Wygaśnięcie następuje automatycznie, z mocy prawa, czyli bez składania oświadczeń przez pracownika lub pracodawcę. Jednym z podstawowych, klasycznych przypadków jest sytuacja opisana odpowiedzią: "z dniem śmierci pracownika". W takim zdarzeniu stosunek pracy ustaje w dniu zgonu i nie wymaga to wypowiedzenia ani porozumienia stron.
Pozostałe odpowiedzi są mylące, ponieważ opisują rozwiązanie stosunku pracy, a nie wygaśnięcie:
- "z dniem zakończenia pracy" – samo "zakończenie pracy" nie jest kategorią prawną wygaśnięcia. Ustanie zatrudnienia musi wynikać z konkretnego trybu (np. wypowiedzenie, porozumienie, upływ terminu) albo z przepisu o wygaśnięciu.
- "z upływem czasu, na który była zawarta" – to typowy sposób rozwiązania umowy terminowej (ustanie z końcem okresu, na jaki ją zawarto), a nie wygaśnięcie w rozumieniu przepisów o wygaśnięciu.
- "przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia" – to również rozwiązanie umowy przez wypowiedzenie, czyli tryb oparty o oświadczenie woli i okres wypowiedzenia.
Na egzaminie warto zapamiętać praktyczną wskazówkę: jeśli w odpowiedzi pojawia się wypowiedzenie, okres wypowiedzenia albo upływ czasu umowy, to zazwyczaj dotyczy to rozwiązania. Wygaśnięcie ma charakter wyjątkowy i wynika bezpośrednio z przepisu.
