Wymagania Dobrej Praktyki Rolniczej dla surowców przeznaczonych do bezpośredniego spożycia przez ludzi kładą nacisk na ograniczenie ryzyka zanieczyszczenia produktu na etapie produkcji pierwotnej. W okresie wegetacji (gdy rośliny intensywnie rosną i część nadziemna jest narażona na kontakt z cząstkami nawozu) szczególnie problematyczne są nawozy naturalne płynne.
Odpowiedź "gnojówki" jest właściwa, ponieważ gnojówka (nawóz naturalny płynny) może powodować:
- zabrudzenie roślin i kłosów oraz przeniesienie niepożądanych zanieczyszczeń na surowiec,
- zwiększone ryzyko skażenia mikrobiologicznego, które w łańcuchu "od pola do stołu" jest traktowane jako istotne zagrożenie jakości i bezpieczeństwa żywności,
- problemy jakościowe (np. pogorszenie cech ziarna) wynikające z niewłaściwego terminu i formy aplikacji nawozu.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do zakazu w tym ujęciu:
- "mocznika" – to nawóz mineralny azotowy; w praktyce jego stosowanie jest elementem typowego nawożenia, a ryzyka sanitarne są inne niż przy nawozach naturalnych płynnych.
- "saletrzaku" – również nawóz mineralny; dobiera się go do potrzeb pokarmowych i warunków siedliskowych, a nie jest to kategoria kojarzona z bezpośrednim zabrudzeniem roślin odchodami.
- "obornika" – nawóz naturalny stały, który standardowo stosuje się głównie przedsiewnie lub po zbiorach i miesza z glebą. W pytaniu kluczowe jest jednak wskazanie nawozu płynnego, najbardziej problematycznego higienicznie w czasie wegetacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "bezpośrednie spożycie przez ludzi" oraz "okres wegetacji", szukaj odpowiedzi związanej z ryzykiem higienicznym i możliwością kontaktu surowca z materiałem potencjalnie zanieczyszczonym, a nie wyłącznie z samą zawartością składników pokarmowych.
