Strawność paszy to stopień, w jakim zwierzę może rozłożyć i wykorzystać składniki pokarmowe z paszy (w praktyce: ile składników zostanie wchłonięte, a ile wydalone). Na strawność wpływają zarówno czynniki związane z paszą, jak i z samym zwierzęciem.
"Skład chemiczny paszy" wpływa na strawność, ponieważ proporcje białka, tłuszczu, węglowodanów oraz udział frakcji włóknistych determinują tempo rozkładu i dostępność składników dla enzymów oraz mikroflory (np. u przeżuwaczy). Zmiany składu mogą wyraźnie poprawiać lub pogarszać wykorzystanie dawki.
"Wiek zwierzęcia" ma znaczenie, bo wraz z rozwojem zmienia się dojrzałość przewodu pokarmowego, aktywność enzymów, a u przeżuwaczy także funkcjonowanie żwacza i mikrobiomu. Młode zwierzęta często inaczej trawią tę samą paszę niż osobniki dorosłe.
"Stan zdrowia zwierzęcia" również wpływa na strawność. Choroby przewodu pokarmowego, pasożyty, stany zapalne czy zaburzenia metaboliczne mogą obniżać trawienie i wchłanianie (np. przez biegunki, gorszą perystaltykę, zmianę mikroflory).
"Kolor paszy" co do zasady nie jest bezpośrednim czynnikiem decydującym o strawności. Barwa może co najwyżej sygnalizować pewne cechy jakościowe (np. zanieczyszczenia, przypalenie, zapleśnienie), ale sama w sobie nie opisuje mechanizmów trawienia. W pytaniu chodzi o czynnik, który nie wpływa na strawność – dlatego właściwy wybór to "Kolor paszy".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz pytanie o strawność, myśl o (1) budowie i kondycji układu pokarmowego zwierzęcia oraz (2) składzie i właściwościach żywieniowych paszy, a nie o cechach czysto wizualnych.