Heterobasidion annosum (korzeniowiec wieloletni) jest jednym z najważniejszych patogenów grzybowych drzew iglastych w gospodarce leśnej. Powoduje zgniliznę odziomkową i korzeni, a następnie zgniliznę drewna w dolnej części pnia. W praktyce prowadzi to do spadku wartości surowca (butt rot), większej podatności drzew na wywroty oraz do zamierania lub osłabienia całych kęp.
Opis "brązowe plamy na pniu i zgnilizna drewna" da się powiązać z procesem rozkładu drewna i przebarwieniami w strefie infekcji. Charakterystyczne dla korzeniowca jest też to, że infekcje często wchodzą przez świeże pniaki po cięciach, a następnie patogen rozprzestrzenia się w systemie korzeniowym (także między drzewami).
- Armillaria mellea (opieńka miodowa) również może powodować zgnilizny korzeni i zamieranie drzew, ale w pytaniu wskazano patogena "szczególnie niebezpiecznego" dla świerków i sosen oraz z naciskiem na zgniliznę drewna typową dla korzeniowców; ponadto opieńka bywa silnie związana z osłabieniem drzew i innym zestawem objawów terenowych.
- Ceratocystis fimbriata jest kojarzony przede wszystkim z chorobami naczyniowymi/więdnięciami u wielu roślin, a nie jako klasyczny sprawca zgnilizny odziomkowej w drzewostanach iglastych.
- Dothistroma septosporum wywołuje czerwoną plamistość igieł sosny (choroba aparatu asymilacyjnego). To inny typ uszkodzeń: igły, a nie drewno pnia i korzenie, więc nie pasuje do "zgnilizny drewna".
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu pojawia się jednocześnie świerk/sosna oraz zgnilizna odziomka/korzeni i straty drewna, pierwszym tropem są korzeniowce z rodzaju Heterobasidion. Przy chorobach igieł (plamistości) zwykle pojawiają się terminy związane z igłami, defoliacją i zmianą barwy, a nie zgnilizną pnia.
