Czarcie miotły (tzw. "witches’ brooms") to zaburzenie pokroju polegające na powstawaniu silnie zagęszczonych, krótkopędowych rozgałęzień w jednym miejscu korony lub na pędzie. W praktyce terenowej jest to objaw, który kojarzy się z działaniem czynnika biotycznego (np. patogenu) lub z zaburzeniem fizjologicznym, ale w diagnostyce leśnej najczęściej rozpatruje się go jako symptom chorobowy.
W treści zadania przyjęto, że czarcie miotły są charakterystycznym objawem porażenia drzewa przez "raka jodły". Dlatego odpowiedź "raka jodły." jest traktowana jako poprawna – sprawdza ona umiejętność skojarzenia konkretnego, widocznego w terenie symptomu z jednostką chorobową.
Pozostałe propozycje ("skrętak sosny.", "czyreń sosny.", "rak modrzewia.") są dystraktorami: odwołują się do innych gatunków drzew lub innych typów uszkodzeń i zgnilizn, które w klasycznym ujęciu nie muszą dawać obrazu czarcich mioteł. Typowym błędem na egzaminie jest wybór odpowiedzi na zasadzie skojarzenia gatunku ("sosny" pojawia się częściej w zadaniach) albo na podstawie samej nazwy choroby, bez powiązania jej z konkretnym objawem.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o objawy najpierw nazwij symptom (tu: czarcie miotły), potem przypomnij sobie, jakie choroby w materiałach szkoleniowych były z nim wiązane, a dopiero na końcu wybierz odpowiedź. To zmniejsza ryzyko działania heurystyki i "strzelania" na podstawie brzmienia nazw.
