Klasyczny (tzw. classful) podział adresów IPv4 dzieli przestrzeń adresową na klasy A, B, C, D i E. W tym modelu o klasie decyduje przede wszystkim wartość pierwszego oktetu (czyli pierwszej liczby w zapisie kropkowo-dziesiętnym).
Dla adresu 10.0.0.1 pierwszy oktet wynosi 10. W podziale classful:
- klasa A obejmuje adresy, których pierwszy oktet jest w zakresie 1–126,
- klasa B to zakres 128–191,
- klasa C to zakres 192–223,
- klasa D to 224–239 (adresy multicast),
- klasa E to 240–255 (zarezerwowane/eksperymentalne).
Ponieważ 10 mieści się w zakresie klasy A, odpowiedź "Klasa A" jest poprawna. Dodatkowo warto kojarzyć, że 10.0.0.0/8 jest powszechnie używanym zakresem adresów prywatnych w sieciach lokalnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Klasa B" wymagałaby pierwszego oktetu 128–191 (np. 172.16.0.1 ma 172, więc byłby to przykład klasy B w ujęciu classful).
- "Klasa C" dotyczy zakresu 192–223 (np. 192.168.1.1 ma 192, więc to typowy przykład klasy C).
- "Klasa D" to adresy multicast 224–239, nie są to zwykłe adresy hostów w sieci lokalnej.
W praktyce współczesnej administracji sieci częściej spotyka się podejście CIDR (prefixy /x i maski podsieci), ale znajomość klas bywa potrzebna do zrozumienia starszych opisów i materiałów dydaktycznych.
