KWALIFIKACJA DRM3 - TEST WIEDZY NR 5

PYTANIE NR 7.
Zidentyfikuj, która z poniższych wad drewna jest wynikiem niewłaściwego przechowywania.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zgnilizna to wada powstająca zwykle w warunkach podwyższonej wilgotności i braku prawidłowej wentylacji podczas składowania, gdy rozwijają się grzyby rozkładające drewno. Sęk i biel są cechami naturalnymi, a pęknięcia poprzeczne częściej wiążą się z wysychaniem i naprężeniami.

Pełne wyjaśnienie:

Wada wskazana jako poprawna, czyli zgnilizna, jest typowym skutkiem nieprawidłowego przechowywania drewna, zwłaszcza gdy materiał jest długo utrzymywany w stanie zawilgocenia, składowany bez przewiewu lub ma kontakt z wodą i gruntem. W takich warunkach mogą rozwijać się organizmy biologiczne (głównie grzyby), które rozkładają strukturę drewna, obniżając jego wytrzymałość i pogarszając wygląd.

Pozostałe odpowiedzi nie pasują tak dobrze do przyczyny "niewłaściwe przechowywanie", bo opisują zjawiska o innym mechanizmie powstawania:

  • Sęk to cecha/wada związana z budową drzewa (miejsce po gałęzi). Może wpływać na obróbkę i estetykę, ale nie jest "wytwarzany" przez samo magazynowanie.
  • Pęknięcia poprzeczne często są skutkiem zbyt szybkiego lub nierównomiernego wysychania, zmian wilgotności i naprężeń skurczowych. Mogą pojawić się podczas suszenia lub przy gwałtownych zmianach warunków, ale nie są typową wadą wynikającą wyłącznie z faktu składowania jako takiego; ważniejszy jest proces wysychania i gradient wilgotności.
  • Biel to część drewna o jaśniejszej barwie (zewnętrzna strefa przekroju), traktowana jako cecha anatomiczna. Nie jest skutkiem błędów magazynowych, choć bywa bardziej podatna na czynniki biologiczne.

W praktyce stolarskiej umiejętność rozróżnienia tych zjawisk pomaga w kwalifikowaniu tarcicy: drewno ze zgnilizną zwykle należy odrzucić lub przeznaczyć do mniej odpowiedzialnych zastosowań, ponieważ wada istotnie obniża trwałość i nośność elementu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zgnilizna to biologiczne uszkodzenie drewna wywołane zwykle przez grzyby, które rozwijają się przy długotrwałej wilgoci. Rozpoznasz ją po utracie twardości, kruchości, przebarwieniach i "mączystej" strukturze. Taki materiał ma gorszą wytrzymałość i zwykle nie nadaje się na elementy konstrukcyjne.
Bo drewno magazynowane bez przewiewu, na mokrym podłożu lub narażone na deszcz długo utrzymuje wysoką wilgotność. To tworzy warunki do rozwoju grzybów rozkładających drewno. Im dłużej utrzymuje się zawilgocenie, tym większe ryzyko zniszczenia struktury i spadku jakości tarcicy.
Do wad/cech naturalnych zalicza się m.in. sęki (miejsce po gałęzi) oraz biel (zewnętrzna, jaśniejsza strefa drewna). Mogą wpływać na estetykę i obróbkę, ale nie powstają dlatego, że drewno było źle przechowywane. Niewłaściwe składowanie częściej prowadzi do wad wilgotnościowych i biologicznych.
Nie zawsze. Pęknięcia często są skutkiem zbyt szybkiego lub nierównomiernego wysychania i naprężeń skurczowych. Mogą pojawić się podczas suszenia albo przy gwałtownych zmianach warunków wilgotności. Magazynowanie może to nasilać, ale mechanizm jest inny niż w przypadku zgnilizny, która ma charakter biologiczny.
Stosuj przekładki zapewniające cyrkulację powietrza, układaj równo pakiety, chroń drewno przed opadami i kontaktem z gruntem, a magazyn utrzymuj suchy i przewiewny. Ważna jest też kontrola czasu składowania oraz eliminowanie źródeł zawilgocenia. To ogranicza ryzyko zgnilizny i odkształceń.
Drewno ze zgnilizną ma znacznie obniżoną wytrzymałość, może się kruszyć i słabo trzymać łączniki. W wyrobie może to skutkować pękaniem, deformacją, odspajaniem połączeń i szybką utratą trwałości. Z punktu widzenia jakości produkt może nie spełnić wymagań użytkowych i estetycznych.
Biel jest naturalną częścią przekroju drewna (zewnętrzną strefą), zwykle jaśniejszą od twardzieli. W praktyce może być traktowana jako cecha materiału, czasem jako "wada" z punktu widzenia trwałości, bo bywa bardziej podatna na czynniki biologiczne. Sama biel nie jest jednak skutkiem niewłaściwego przechowywania.
Przy zgniliźnie oprócz koloru zmienia się też struktura: drewno traci twardość, bywa kruche, może się rozwarstwiać lub "rozpadać" przy nacisku narzędziem. Zabrudzenie zwykle dotyczy powierzchni i nie powoduje wyraźnego osłabienia materiału w przekroju. W razie wątpliwości ocenia się też zapach i spoistość.
Częsty błąd to mylenie wad naturalnych (np. sęk) z wadami powstającymi po ścięciu drzewa. Uczniowie też mieszają wady suszarnicze (pęknięcia) z biologicznymi (zgnilizna), bo obie "pogarszają drewno". Warto kojarzyć przyczynę: wilgoć i grzyby → zgnilizna.
Ucz się przez porównywanie: do każdej wady dopasuj typową przyczynę (naturalna budowa drzewa, suszenie, przechowywanie, czynniki biologiczne). Oglądaj próbki tarcicy, zdjęcia wad i ćwicz nazewnictwo. Na egzaminie zwracaj uwagę na słowa-klucze typu "przechowywanie", "wilgoć", "suszenie".
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 60% zdających egzamin. średnie

Eksperci podkreślają: "Zgnilizna to wada powstająca zwykle w warunkach podwyższonej wilgotności i braku prawidłowej wentylacji podczas składowania, gdy rozwijają się grzyby rozkładające drewno."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii drewna dla szkół branżowych (działy: wady drewna, składowanie, ochrona biologiczna)
  • Materiały producentów impregnacji i środków ochrony drewna (opisy zjawisk: grzyby, zgnilizna, zawilgocenie)
  • Instrukcje zakładowe BHP i instrukcje magazynowania tarcicy (procedury składowania i kontroli wilgotności)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego