W opisie bibliograficznym kluczowe jest ustalenie, czy opis dotyczy samodzielnego dokumentu (np. książki), czy części większej całości (np. rozdziału w pracy zbiorowej, artykułu w czasopiśmie). W przykładzie: "Kowalski Jan. Historia Polski. - Warszawa : PWN, 2010." widzimy typowy zestaw elementów dla książki:
- autor (Kowalski Jan),
- tytuł (Historia Polski),
- miejsce wydania (Warszawa),
- wydawca (PWN),
- rok wydania (2010).
Taki zapis identyfikuje publikację jako monografię, czyli dokument samoistny. Z tego powodu poprawną odpowiedzią jest opis monograficzny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Opis analityczny stosuje się, gdy opisuje się część dokumentu, np. rozdział w książce lub artykuł w czasopiśmie. Wtedy zwykle pojawiają się dodatkowe elementy wskazujące źródło nadrzędne (np. "W: [tytuł książki/czasopisma]", strony, numer tomu/zeszytu). Tego tu nie ma.
- Opis syntetyczny nie jest standardową, jednoznaczną kategorią opisu bibliograficznego w typowych zadaniach szkolnych; może być mylący jako "ogólny skrót", ale nie odpowiada rozpoznawalnemu typowi opisu na podstawie podanych elementów.
- Opis multimedialny dotyczyłby nośników i cech materiału (np. płyta, plik, czas trwania, typ medium). W przykładzie brak informacji o formacie i nośniku, a układ wskazuje na tradycyjną książkę.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie widzisz wyłącznie dane wydawnicze jak dla książki (miejsce : wydawca, rok) i brak informacji "W:" oraz stron, najczęściej jest to opis monograficzny. Gdy pojawiają się strony, numer zeszytu lub tytuł źródła nadrzędnego, rozważ opis analityczny.
