Ekoton to strefa przejściowa między dwoma sąsiadującymi ekosystemami lub zbiorowiskami (np. las–łąka, las–pole, las–torfowisko). Jego cechą jest często zwiększona różnorodność i specyficzne warunki mikroklimatyczne wynikające z nakładania się wpływów obu sąsiadujących środowisk (tzw. efekt krawędzi).
Największy wpływ na tworzenie ekotonu przy zakładaniu nowego lasu ma wybór odpowiednich gatunków drzew do posadzenia, ponieważ to skład gatunkowy w największym stopniu wyznacza:
- docelową strukturę drzewostanu (zwarcie, warstwowość),
- ilość światła docierającego do dna lasu,
- tempo tworzenia się podszytu i runa,
- rodzaj ściółki i obieg materii,
- warunki dla organizmów związanych ze strefą brzegową.
Odpowiedź o optymalnej liczbie drzew na hektar jest mniej trafna jako "największy" czynnik, bo obsada silnie wpływa na zwarcie i konkurencję w uprawie, lecz nie przesądza sama w sobie o jakości strefy przejściowej między zbiorowiskami. Dwie uprawy o podobnej obsadzie mogą tworzyć bardzo różne strefy brzegowe, jeśli różni je skład gatunkowy.
Odpowiedź o technikach pielęgnacji również dotyczy ważnych działań (np. czyszczeń, ochrony upraw), ale są to działania wzmacniające lub korygujące kierunek rozwoju. W typowym ujęciu ekoton kształtuje się głównie przez to, co rośnie i jaką tworzy strukturę, a dopiero później przez to, jak jest pielęgnowane.
Odpowiedź "Wszystkie powyższe" bywa kusząca, bo każdy z elementów ma wpływ na uprawę leśną. Jednak pytanie dotyczy działania o największym znaczeniu dla tworzenia ekotonu, a w praktyce kluczowy jest czynnik determinujący skład i różnorodność strefy przejściowej, czyli dobór gatunków (w tym domieszek) i ich rola ekologiczna.
