Źródłami prawa cywilnego w Polsce są przede wszystkim przepisy regulujące stosunki cywilnoprawne, czyli relacje oparte na równorzędności stron i autonomii woli (np. umowy, odpowiedzialność cywilna, prawa majątkowe). Podstawowym aktem jest Kodeks cywilny, ale prawo cywilne nie kończy się na KC – obejmuje również ustawy szczególne, które doprecyzowują lub odrębnie regulują wybrane obszary.
Dlatego odpowiedź "Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych" jest poprawna: prawo autorskie jest elementem prawa własności intelektualnej i w tym ujęciu należy do prawa cywilnego. Reguluje m.in. prawa osobiste i majątkowe twórców, zasady korzystania z utworów, umowy licencyjne i ochronę praw, a spory z tego zakresu co do zasady rozpoznawane są w postępowaniu cywilnym.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują, bo dotyczą innych gałęzi albo innego reżimu:
- "Kodeks karny" – reguluje odpowiedzialność karną za przestępstwa i kary, czyli prawo karne, a nie cywilne (inny cel: represja i ochrona porządku publicznego).
- "Kodeks pracy" – dotyczy stosunku pracy i praw oraz obowiązków pracownika i pracodawcy w szczególnym, wyodrębnionym reżimie prawa pracy.
- "Ustawa o ochronie danych osobowych" – w praktyce wiąże się z ochroną danych i obowiązkami administratorów; w tym pytaniu nie jest traktowana jako typowe źródło prawa cywilnego, mimo że może oddziaływać na relacje między podmiotami.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli akt prawny reguluje umowy, prawa majątkowe, odpowiedzialność odszkodowawczą lub prawa twórców, często jest to obszar cywilnoprawny (także wtedy, gdy nie jest częścią Kodeksu cywilnego, lecz ustawą szczególną).
