Instytucja przyrzeczenia publicznego polega na tym, że dana osoba (lub podmiot) kieruje do nieoznaczonego kręgu adresatów publiczne ogłoszenie, w którym obiecuje spełnienie określonego świadczenia temu, kto dokona wskazanej czynności. Kluczowe jest tu połączenie: (1) publicznego charakteru oświadczenia oraz (2) powiązania świadczenia z wykonaniem oznaczonego działania. W praktyce najczęściej kojarzy się to z obietnicą nagrody.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "przyrzeczenie publiczne"? Ponieważ ta instytucja opisuje właśnie normy regulujące skutki prawne publicznej obietnicy świadczenia za wykonanie czynności. Jeżeli w "przytoczonym przepisie" pojawia się mechanizm: ogłoszenie + obietnica świadczenia + spełnienie warunku przez osobę trzecią, to kwalifikacja jako przyrzeczenie publiczne jest właściwa.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych konstrukcji prawnych:
- "Akt administracyjny." to władcze, jednostronne rozstrzygnięcie organu administracji w indywidualnej sprawie. Nie opiera się na schemacie "kto wykona czynność, otrzyma świadczenie", lecz na kompetencji organu do rozstrzygnięcia sytuacji prawnej strony.
- "Czyn niedozwolony." wiąże się z odpowiedzialnością za szkodę wyrządzoną czynem sprzecznym z prawem lub zasadami współżycia. Centralnym elementem jest szkoda i związek przyczynowy, a nie publiczne przyrzeczenie nagrody.
- "Bezpodstawne wzbogacenie" dotyczy sytuacji uzyskania korzyści majątkowej bez podstawy prawnej kosztem innej osoby. Tutaj punktem wyjścia jest przesunięcie majątkowe bez tytułu, a nie oświadczenie skierowane do ogółu.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj w przepisie "konstrukcji warunkowej" (świadczenie za wykonanie czynności) oraz elementu publicznego ogłoszenia. Jeśli przepis opisuje decyzję organu lub odpowiedzialność za szkodę/korzyść bez tytułu, to będzie inna instytucja niż przyrzeczenie publiczne.
