Zupa niezagęszczana to w praktyce gastronomicznej zupa czysta: ma klarowny, lekki wywar i nie uzyskuje gęstości przez dodatki technologiczne (np. zasmażkę, zawiesinę mączną) ani przez przecieranie dużej ilości składników do postaci kremu. Klasycznym przykładem zupy czystej jest consommé, czyli wywar o podkreślonym smaku, często dodatkowo klarowany, aby był przejrzysty.
Odpowiedź "consommé z dziczyzny." pasuje do tej definicji, bo jest to zupa oparta na wywarze mięsnym, której cechą charakterystyczną jest klarowność i brak zagęszczania. Taka informacja jest istotna dla kelnera: pozwala rzetelnie opisać gościowi konsystencję dania, a także trafnie doradzić osobom wybierającym lżejsze potrawy.
Pozostałe propozycje nie spełniają kryterium "niezagęszczana":
- "grochowa." – to zupa z roślin strączkowych, z natury gęsta (często dodatkowo zagęszczana przez rozgotowany groch lub technikę kuchenną). W odbiorze gościa jest to zupa treściwa i nieklarowna.
- "krem z pomidorów." – sama nazwa "krem" wskazuje na konsystencję uzyskaną przez miksowanie/przecieranie składników (często także dodatki typu śmietanka). To typowa zupa zagęszczana do postaci kremu, a nie zupa czysta.
- "krupnik." – zupa z kaszą, przez co ma wyraźnie większą gęstość i mętność. Nawet jeśli nie stosuje się klasycznej zasmażki, obecność kaszy powoduje, że nie jest to zupa czysta/klaryfikowana.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz w odpowiedziach nazwy typu "consommé", "bulion", "rosół" – zwykle wskazują na zupy czyste. Nazwy typu "krem", "grochowa", "krupnik" kojarzą się z zupami gęstymi, nieprzezroczystymi, czyli w praktyce zagęszczanymi surowcem lub technologią.
