Dihydroksyaceton (DHA) jest najbardziej charakterystycznym składnikiem kosmetyków typu samoopalacz (sunless tanner). Jego rola nie polega na ochronie skóry przed promieniowaniem UV ani na łagodzeniu podrażnień po ekspozycji na słońce, lecz na wywołaniu tymczasowego efektu "opalenizny" bez udziału UV.
Mechanizm działania DHA wiąże się z reakcjami zachodzącymi w warstwie rogowej naskórka. W uproszczeniu: DHA (cukier/ketozwiązek) reaguje z grupami aminowymi składników keratynowych i innych związków w naskórku, co prowadzi do powstawania barwnych produktów reakcji (często opisuje się to jako reakcje nieenzymatyczne podobne do reakcji Maillarda/glikacji). Efekt pojawia się po pewnym czasie od aplikacji i utrzymuje się do naturalnego złuszczenia warstwy rogowej.
Dlatego odpowiedź "samoopalaczy." jest właściwa: to właśnie w tej grupie produktów DHA pełni funkcję podstawowego składnika odpowiedzialnego za przyciemnienie skóry.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo wskazują kategorie kosmetyków o innym celu:
- "preparatów po opalaniu." – są projektowane głównie do łagodzenia, nawilżania i regeneracji skóry po słońcu; nie wymagają DHA, bo nie muszą nadawać koloru.
- "preparatów do opalania." – w praktyce najczęściej oznacza produkty stosowane podczas ekspozycji na słońce (np. z filtrami UV, emolientami). DHA nie zastępuje filtrów i nie jest typowym składnikiem tej grupy.
- "biokerów słonecznych." – określenie jest niejednoznaczne i marketingowe; nie opisuje standardowej grupy, dla której DHA byłby składnikiem definiującym zastosowanie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się DHA, najczęściej chodzi o brązowienie skóry bez UV, a więc o samoopalacze, nie o ochronę przeciwsłoneczną ani pielęgnację po opalaniu.
