Pułapki feromonowe typu IBL-1 (tzw. "abażur", pułapka lejkowa) są w praktyce leśnej narzędziem monitoringu populacji szkodników – zwłaszcza motyli, których samce można skutecznie zwabiać zapachem feromonu płciowego.
Kluczowe jest rozróżnienie dwóch elementów:
- Konstrukcja pułapki (daszek, lejek, worek zbiorczy) jest w dużej mierze uniwersalna i sama w sobie nie przesądza o tym, jaki gatunek będzie odławiany.
- Dyspenser feromonowy (wabik) jest elementem gatunkowo specyficznym. To on naśladuje zapach samicy i ściąga do pułapki samce właściwego gatunku.
W treści zadania podano, że w lipcu w borach sosnowych stosuje się pułapki IBL-1 z feromonem Lymodor (dysparlura). Dysparlura jest kojarzona z monitoringiem brudnicy mniszki, której rójka przypada na okres letni (lipiec–sierpień). Dlatego poprawna jest odpowiedź: "brudnicy mniszki."
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, ponieważ dotyczą innych gatunków lub innych terminów aktywności, a w praktyce wymagałyby innego feromonu i często innego okna czasowego monitoringu. "Strzygonia choinówki." jest typowo kojarzona z wcześniejszą rójką (wiosną), więc lipiec nie pasuje do typowego terminu obserwacji. "Barczatki sosnówki." także może być odławiana w pułapce o podobnej konstrukcji, ale wymaga dedykowanego wabika; sama informacja o IBL-1 bez właściwego feromonu nie wystarczałaby do jej wskazania. "Poprocha cetyniaka." nie odpowiada wskazanemu zestawieniu (IBL-1 + dysparlura + lipiec) typowemu dla monitoringu brudnicy mniszki.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się nazwa feromonu (np. dysparlura) albo precyzyjny miesiąc rójki, traktuj to jako informację rozstrzygającą – pułapka bywa wspólna dla wielu gatunków, a decyduje wabik i fenologia.