KWALIFIKACJA BUD12 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 35.
Na podstawie wymiarów podanych na rysunku oblicz powierzchnię ściany przeznaczonej do wyburzenia, jeżeli wysokość pomieszczenia wynosi 270 cm.
Ilustracja przedstawia rzut prostokątnego pomieszczenia z zaznaczonymi wymiarami ścian.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Powierzchnię ściany do wyburzenia oblicza się na podstawie wymiarów z rysunku, wyznaczając pole figury (często złożonej) i uwzględniając wysokość pomieszczenia 270 cm = 2,70 m.
Po poprawnym odczycie wymiarów, przeliczeniu jednostek i zsumowaniu/odjęciu pól otrzymuje się 8,91 m2.

Pełne wyjaśnienie:

W obmiarze robót rozbiórkowych powierzchnię ściany przeznaczonej do wyburzenia liczy się w m2, korzystając z wymiarów odczytanych z rysunku. Kluczowe jest, aby:

  • poprawnie odczytać wszystkie odcinki (wymiary całkowite i częściowe) oraz rozpoznać kształt ściany jako prostokąt lub figurę złożoną (np. z wnęką albo otworem),
  • przeliczyć jednostki: 270 cm to 2,70 m; jeśli rysunek podaje wymiary w cm, to do obliczeń w m2 należy przejść na metry,
  • zastosować właściwą metodę: pole figury złożonej liczy się jako sumę pól prostszych figur (np. prostokątów), a elementy "wycięte" (otwory, wnęki) odejmuje się od całości.

Wynik 8,91 m2 jest poprawny, gdy wykonano obliczenie zgodne z geometrią ściany z rysunku i uwzględniono zadaną wysokość 2,70 m. Pozostałe wartości są typowe dla najczęstszych pomyłek:

  • 8,24 m2 może wynikać z pominięcia części ściany (np. jednego fragmentu w poziomie) albo błędnego odjęcia zbyt dużej wnęki/otworu.
  • 10,07 m2 może być skutkiem dodania fragmentu, który nie należy do wyburzenia, lub przyjęcia zbyt dużego wymiaru zewnętrznego (np. pełnej szerokości zamiast sumy odcinków).
  • 10,67 m2 często pojawia się, gdy potraktuje się całą ścianę jak pełny prostokąt i nie odliczy wnęk/otworów albo gdy błędnie przeliczy się centymetry na metry.

Wskazówka egzaminacyjna: przed liczeniem zrób szybki szkic figury i podpisz odcinki. Następnie licz pola w m, a na końcu sprawdź "rzędy wielkości" (czy wynik jest realistyczny dla ściany o wysokości 2,70 m).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw odczytaj wymiary z rysunku i rozbij ścianę na proste figury (np. prostokąty). Oblicz ich pola, a potem je zsumuj lub odejmij (dla wnęk/otworów). Na końcu upewnij się, że wszystko liczysz w metrach, aby wynik był w m2.
Ponieważ wynik ma być w m2, a pole liczy się z długości wyrażonych w metrach. Jeśli zostawisz 270 w centymetrach i potraktujesz jak metry, uzyskasz wynik zawyżony 100 razy. Przeliczenie jednostek to najczęstszy punkt błędu.
Traktuj ścianę jako figurę złożoną: policz pole "pełnego" obrysu, a następnie odejmij pole wnęki/otworu. Alternatywnie podziel całość na kilka prostokątów bez nakładania się i zsumuj ich pola. Ważne, by nie pominąć żadnego fragmentu.
Najczęściej stosuje się m2 (powierzchnia) lub m3 (kubatura) – zależnie od specyfikacji robót. W tym typie pytania chodzi o powierzchnię ściany, więc końcowy wynik powinien być w m2, a wymiary długości w metrach.
Zrób szybkie oszacowanie: wysokość 2,70 m pomnóż przez przybliżoną szerokość ściany z rysunku. Jeśli wyjdzie np. okolica 9–11 m2, a Twój wynik jest podobny, to dobry znak. Jeśli wychodzi 0,9 lub 90 m2, to zwykle błąd jednostek.
Odejmuje się je wtedy, gdy zakres robót dotyczy wyłącznie fragmentów ściany poza otworami (np. rozbiórka tynku lub muru z pozostawieniem stolarki). W praktyce decyduje opis robót i specyfikacja. W zadaniu egzaminacyjnym informacją jest rysunek i pole do wyburzenia.
Najczęstsze to: brak przeliczenia cm na m, pomylenie wymiarów całkowitych z częściowymi, nieuwzględnienie wnęk/otworów, dodanie pól nakładających się oraz błędne sumowanie. Pomaga szkic figury i wpisanie wzorów przed liczeniem.
Matematycznie wynik będzie ten sam, ale praktycznie kolejność pomaga uniknąć błędów. Najbezpieczniej jest najpierw ujednolicić jednostki, potem policzyć pola prostych elementów osobno, a na końcu wykonać jedno sumowanie i jedno odejmowanie. Zmniejsza to ryzyko pomyłki.
Wybierz podział na prostokąty o wymiarach z rysunku (tak, by nie było "dziwnych" odcinków do dopisywania). Często wygodnie jest policzyć pole dużego prostokąta obejmującego całość i odjąć mniejsze prostokąty odpowiadające wnękom. Podział ma być prosty i bez nakładania pól.
Ćwicz trzy rzeczy: czytanie rysunku (wymiary, podziały), przeliczanie jednostek (cm↔m, m↔m2) oraz pola figur (prostokąt, trójkąt, trapez i figury złożone). Rozwiązuj zestawy zadań, a po każdym wyniku rób krótkie oszacowanie kontrolne.
info

Statystycznie 40% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Źródła:

  • Wikipedia: "Pole powierzchni" (wzory i pojęcie pola) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pole_powierzchni - dostęp 2026-03-02
  • Wikipedia: "Prostokąt" (własności, pole prostokąta) https://pl.wikipedia.org/wiki/Prostok%C4%85t - dostęp 2026-03-02
  • Zintegrowana Platforma Edukacyjna (epodreczniki.pl): materiały z geometrii płaskiej – pola figur (wyszukiwanie w serwisie) https://zpe.gov.pl/ - dostęp 2026-03-02

Materiały:

  • E-podręczniki (działy: geometria płaska, pola figur)
  • Podręczniki do matematyki branżowej dla budownictwa (obmiary, jednostki)
  • Materiały szkolne z czytania rysunku budowlanego i wykonywania obmiarów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego