Wiertarka współrzędnościowa służy do wykonywania otworów w ściśle określonych współrzędnych (bez trasowania). Jej typowe cechy konstrukcyjne to: pojedyncze wrzeciono w układzie pionowym oraz precyzyjny stół umożliwiający dokładne ustawienie przedmiotu w osiach X-Y (często z mechanizmami nastawczymi, podziałkami lub odczytem cyfrowym).
Na przedstawionej maszynie widać właśnie taki zestaw cech: zwarta, sztywna konstrukcja pionowa, jedno wrzeciono wysuwające się z wrzeciennika oraz prostokątny stół z rowkami teowymi i elementami sterowania/pozycjonowania. Taki układ odpowiada wiertarce współrzędnościowej, stosowanej m.in. w narzędziowniach do precyzyjnych prac.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "promieniową." – wiertarka promieniowa musi mieć charakterystyczne ramię promieniowe (wysięgnik) obracające się wokół kolumny oraz głowicę przemieszczaną po ramieniu. Brak takiego ramienia wyklucza ten typ.
- "wielowrzecionową." – wyróżnikiem jest głowica z wieloma wrzecionami (co najmniej dwa) do jednoczesnego wiercenia wielu otworów. Skoro widoczne jest tylko jedno wrzeciono, nie jest to odmiana wielowrzecionowa.
- "karuzelową." – to określenie wiąże się z innym typem obrabiarki/układu (np. dużym stołem obrotowym "karuzelą"), którego tu nie widać. Pokazany stół jest klasyczny, prostokątny i służy do pozycjonowania.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu wiertarek szukaj najpierw cechy rozstrzygającej: ramię (promieniowa) albo liczbę wrzecion (wielowrzecionowa). Jeśli jest jedno wrzeciono i precyzyjny stół X-Y, najczęściej chodzi o wiertarkę współrzędnościową.
