Kwalifikacje w Zawodzie - Testy zawodowe online | Egzaminy Zawodowe

KWALIFIKACJA MED3 + MED14 - CZERWIEC 2015



PYTANIE NR 29.
Aby sprawdzić położenie zgłębnika w żołądku, należy przyłożyć stetoskop w okolice nadbrzusza i wprowadzić
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W metodzie osłuchiwania położenie zgłębnika w żołądku ocenia się, przykładając stetoskop w okolicy nadbrzusza i podając do zgłębnika niewielką ilość powietrza, aby usłyszeć charakterystyczny szmer w żołądku. Dlatego właściwe jest podanie 20 ml powietrza, a nie płynów ani pokarmu.

Pełne wyjaśnienie:

W opiece nad osobą chorą i niesamodzielną ważne jest, aby przed podaniem pokarmu dojelitowego mieć pewność, że zgłębnik znajduje się w przewodzie pokarmowym. Klasycznie opisywaną metodą kontrolną jest osłuchiwanie okolicy nadbrzusza podczas podawania do zgłębnika niewielkiej porcji powietrza. Słyszalny wówczas "szmer"/"bulgotanie" w nadbrzuszu ma świadczyć o tym, że końcówka zgłębnika znajduje się w żołądku. W takim ujęciu poprawna jest odpowiedź: 20 mililitrów powietrza.

Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, ponieważ pokarm i woda nie służą do tej próby osłuchiwania: mogą zwiększać ryzyko zachłyśnięcia w razie nieprawidłowego położenia zgłębnika i nie są standardowym "bodźcem akustycznym" w tej metodzie. Dodatkowo duże objętości (np. 50–90 ml) są nieadekwatne do samej próby i mogą nasilać dyskomfort pacjenta.

Uwaga praktyczna: sama metoda osłuchiwania po podaniu powietrza jest w wielu współczesnych zaleceniach uznawana za niewystarczająco wiarygodną do potwierdzania położenia zgłębnika (może dawać wynik mylący). W praktyce klinicznej częściej wykorzystuje się metody obiektywne (np. ocenę aspiratu i jego parametrów lub potwierdzenie obrazowe – zależnie od sytuacji i procedur placówki). Na egzaminie jednak pytanie dotyczy właśnie opisanej techniki osłuchiwania, dlatego kluczowe jest skojarzenie: stetoskop w nadbrzuszu + wprowadzenie powietrza.

  • Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się stetoskop i okolica nadbrzusza, zwykle chodzi o próbę z powietrzem, a nie o podawanie płynów czy pokarmu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Co oznacza sprawdzenie położenia zgłębnika w żołądku metodą osłuchiwania?
To ocena orientacyjna polegająca na przyłożeniu stetoskopu do nadbrzusza i podaniu do zgłębnika niewielkiej ilości powietrza, aby usłyszeć szmer w żołądku. Metoda bywa opisywana w starszych procedurach, ale ma ograniczoną wiarygodność.
Dlaczego w tej próbie podaje się powietrze, a nie wodę lub pokarm?
Powietrze ma wywołać charakterystyczny dźwięk w żołądku podczas osłuchiwania. Podanie wody lub pokarmu nie jest celem tej próby i przy nieprawidłowym położeniu zgłębnika może zwiększyć ryzyko zachłyśnięcia lub innych powikłań.
Jakie ryzyko wiąże się z błędnym położeniem zgłębnika?
Najpoważniejsze ryzyko to podanie treści do dróg oddechowych, co może prowadzić do aspiracji i zapalenia płuc. Dodatkowo możliwe są duszność, kaszel, spadek saturacji oraz brak tolerancji żywienia. Dlatego weryfikacja położenia jest kluczowa.
Czy osłuchiwanie po podaniu powietrza jest metodą w pełni pewną?
Nie. W wielu współczesnych podejściach uznaje się ją za niewystarczająco wiarygodną, bo szmer może być mylący. W praktyce często stosuje się metody obiektywne zgodnie z procedurami placówki (np. ocena aspiratu lub potwierdzenie obrazowe).
Kiedy szczególnie trzeba zachować ostrożność przed podaniem żywienia dojelitowego?
Szczególna ostrożność jest potrzebna po założeniu zgłębnika, po epizodach wymiotów lub kaszlu, po zmianie pozycji pacjenta, przy splątaniu oraz gdy zgłębnik mógł się wysunąć. Każda wątpliwość co do położenia wymaga przerwania podaży i zgłoszenia.
Jakie objawy mogą sugerować, że zgłębnik nie jest w żołądku?
Niepokojące mogą być: nasilony kaszel, duszność, świszczący oddech, sinica, spadek saturacji, silny dyskomfort przy próbie podaży, brak oczekiwanego zwrotu treści, a także zmiana długości odcinka zgłębnika na zewnątrz. Wtedy nie wolno podawać pokarmu.
Jakie są najczęstsze błędy uczniów w pytaniach o zgłębnik i stetoskop?
Częsty błąd to wybór wody lub pokarmu, bo kojarzą się z karmieniem. Inny błąd wynika z zasady "więcej = lepiej" i wybierania dużych objętości. Pomaga zapamiętać, że przy stetoskopie i nadbrzuszu chodzi o krótką próbę z powietrzem.
Jak przygotować się do egzaminu z procedur opieki nad zgłębnikiem?
Ucz się schematów: cel czynności, przygotowanie, obserwacja pacjenta i bezpieczeństwo. Przećwicz słownictwo (nadbrzusze, aspiracja, drożność). Porównuj metody kontrolne: co jest orientacyjne, a co potwierdza położenie obiektywnie, zgodnie z praktyką placówek.
Dlaczego w odpowiedziach pojawiają się mililitry i różne substancje?
To ma sprawdzić, czy rozpoznajesz, co jest podawane w konkretnej procedurze. W próbie osłuchiwania chodzi o powietrze (dla uzyskania dźwięku), a nie o płyny czy pokarm. Liczby w ml mają dodatkowo odróżnić typową małą porcję od nieadekwatnie dużych.
Jakie zasady bezpieczeństwa są kluczowe przy zgłębniku u osoby niesamodzielnej?
Kluczowe są: obserwacja tolerancji (nudności, wymioty, kaszel), kontrola drożności i położenia zgodnie z procedurą, właściwe ułożenie pacjenta, higiena jamy ustnej oraz dokumentowanie. W razie wątpliwości co do położenia zgłębnika należy wstrzymać podaż i zgłosić to.
info

Statystycznie 69% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Dlatego właściwe jest podanie 20 ml powietrza, a nie płynów ani pokarmu."

Materiały:

  • Podręczniki pielęgniarstwa/opieki długoterminowej – rozdziały o żywieniu dojelitowym i opiece nad zgłębnikiem
  • Procedury wewnętrzne placówki dotyczące zakładania i kontroli zgłębników oraz karmienia dojelitowego
  • Materiały szkoleniowe z bezpieczeństwa pacjenta dotyczące ryzyka aspiracji i błędów w weryfikacji położenia zgłębnika
Zobacz też:

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego