Przepis art. 143 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego reguluje sytuację, w której ojcostwo mężczyzny, który nie jest mężem matki, nie zostało ustalone. W takim przypadku ustawodawca wprowadza zasadę jednoczesności dochodzenia roszczeń.
Sformułowanie "tylko jednocześnie z dochodzeniem ustalenia ojcostwa" oznacza, że roszczenia majątkowe wynikające z ojcostwa (np. alimenty dla dziecka, a po stronie matki także roszczenia dotyczące kosztów związanych z porodem i połogiem) nie powinny być dochodzone jako odrębna, samodzielna sprawa, jeśli ojcostwo nie jest jeszcze formalnie ustalone. W praktyce powództwo powinno obejmować dwa elementy: żądanie ustalenia ojcostwa oraz żądanie świadczeń majątkowych wynikających z tego ustalenia.
Odpowiedź "roszczeń majątkowych związanych z ojcostwem tylko z jednoczesnym dochodzeniem ustalenia ojcostwa" jest poprawna, ponieważ dokładnie odtwarza warunek z przepisu: roszczenia majątkowe są dopuszczalne wyłącznie przy łącznym dochodzeniu ustalenia ojcostwa.
Pozostałe odpowiedzi są niepełne albo pomijają kluczowy warunek:
- "roszczeń majątkowych związanych z ojcostwem" – sugeruje możliwość dochodzenia samych roszczeń majątkowych, bez wymogu jednoczesnego ustalenia ojcostwa, co stoi w sprzeczności z frazą "tylko jednocześnie".
- "jedynie roszczeń majątkowych związanych z ojcostwem" – dodatkowo może błędnie sugerować ograniczenie wyłącznie do roszczeń majątkowych, bez wskazania koniecznego powiązania z ustaleniem ojcostwa.
- "ustalenia ojcostwa" – pomija część dotyczącą roszczeń majątkowych, a pytanie dotyczy właśnie wniosku o to, co mogą dochodzić dziecko i matka na podstawie cytowanego fragmentu.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać prostą regułę: brak ustalonego ojcostwa = roszczenia majątkowe razem z ustaleniem. Dopiero gdy ojcostwo jest już ustalone, roszczenia majątkowe mogą być rozpatrywane w oderwaniu od samego ustalenia (w zależności od stanu sprawy).