W praktyce kontroli jakości surowców w przemyśle spożywczym rozróżnia się m.in. badania: fizyczne, chemiczne, mikrobiologiczne oraz organoleptyczne. Badanie fizyczne mleka obejmuje takie parametry, które mają charakter wielkości fizycznych i mogą być bezpośrednio mierzone odpowiednimi przyrządami.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "jego gęstości i temperatury". Temperatura jest kluczowa przy przyjęciu i magazynowaniu mleka (wpływa na stabilność i tempo zmian jakościowych), a gęstość jest parametrem fizycznym, który bywa wykorzystywany w ocenie surowca oraz w wychwytywaniu nieprawidłowości wymagających dalszej weryfikacji.
Pozostałe odpowiedzi mieszają kategorie badań:
- "jego barwy oraz konsystencji" – to najczęściej element oceny organoleptycznej, czyli oceny cech postrzeganych zmysłami (wzrok, węch, ewentualnie dotyk). Choć barwa i konsystencja są "fizycznymi" cechami w potocznym sensie, w metodyce laboratoryjnej zwykle nie stanowią sedna badań fizycznych w tym ujęciu.
- "występującej w nim mikroflory" – dotyczy badań mikrobiologicznych, bo wymaga oceny obecności i liczebności mikroorganizmów. To inny typ kontroli niż pomiar temperatury czy gęstości.
- "ilości składników odżywczych" – odnosi się do badań chemicznych/analitycznych (np. oznaczanie wybranych składników), a nie do prostych parametrów fizycznych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się słowa kojarzące się z mikroorganizmami (np. mikroflora) lub składem (składniki odżywcze), to zwykle nie jest to badanie fizyczne. Parametry fizyczne to przede wszystkim wielkości typu temperatura, gęstość, lepkość czy inne mierzalne właściwości materiału.
