W przekładni obiegowej (planetarnej) typowo wyróżnia się: koło słoneczne (centralne), satelity (planety) osadzone na jarzmie oraz koło pierścieniowe. To właśnie koło pierścieniowe jest szczególne, ponieważ ma uzębienie wewnętrzne, czyli zęby znajdują się na wewnętrznej powierzchni wieńca/pierścienia.
Odpowiedź "zębate o uzębieniu wewnętrznym" jest poprawna, bo opisuje koło pierścieniowe spotykane w klasycznej przekładni planetarnej. Na schemacie rozpoznaje się je po tym, że zęby są skierowane do środka i współpracują z uzębieniem zewnętrznym satelit.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z powodów konstrukcyjnych:
- "zębate o uzębieniu zewnętrznym" – taki typ uzębienia mają zwykle koło słoneczne i satelity, ale nie koło pierścieniowe; wybór wynika często z przyzwyczajenia, że "koło zębate" kojarzy się z zębami na zewnątrz.
- "stożkowe" – koła stożkowe stosuje się do przeniesienia napędu między osiami przecinającymi się (najczęściej pod kątem), a przekładnia planetarna w podstawowej postaci opiera się na kołach walcowych (o osiach równoległych) i kole pierścieniowym.
- "cierne" – przekładnie cierne nie mają uzębienia; moment jest przenoszony przez tarcie, co nie odpowiada elementom przekładni planetarnej z kołami zębatymi.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli na rysunku widzisz "pierścień" otaczający satelity i zęby są narysowane od strony środka, najczęściej chodzi o koło zębate z uzębieniem wewnętrznym.
