W BHP kluczowe jest rozróżnienie między czynnikiem zagrożenia a skutkiem narażenia. Czynnik to to, co realnie występuje w środowisku pracy i może oddziaływać na człowieka (źródło/oddziaływanie). Skutek to następstwo zdrowotne lub uraz, który może się pojawić w wyniku kontaktu z czynnikiem.
Poparzenie prądem elektrycznym opisuje uraz (konsekwencję), a nie źródło zagrożenia. Dlatego jest poprawną odpowiedzią na pytanie o to, co nie jest czynnikiem zagrożenia.
Pozostałe odpowiedzi to typowe czynniki fizyczne występujące w środowisku pracy:
- Pole elektrostatyczne – może powodować wyładowania elektrostatyczne, stwarzać ryzyko zapłonu w określonych warunkach oraz wymagać działań ograniczających (np. uziemiania, kontroli wilgotności).
- Pole elektromagnetyczne – jest odrębnym czynnikiem narażenia, dla którego w praktyce BHP prowadzi się ocenę narażenia i stosuje środki ochrony organizacyjnej/technicznej.
- Prąd elektryczny – jest czynnikiem niebezpiecznym (źródłem zagrożenia), który może prowadzić m.in. do porażenia lub oparzeń.
Na egzaminie warto stosować prosty test: jeśli odpowiedź nazywa uraz (np. poparzenie, porażenie, uraz), to zwykle jest to skutek, a nie czynnik. Jeśli nazywa zjawisko/oddziaływanie (np. prąd, pole, hałas), to jest to czynnik.