Wyłącznik różnicowoprądowy (RCD) porównuje prąd wypływający przewodem fazowym z prądem powracającym przewodem neutralnym. Jeżeli pojawi się "ucieczka" prądu do ziemi (np. przez uszkodzoną izolację lub ciało człowieka), powstaje prąd różnicowy. Gdy przekroczy on wartość znamionową IΔn, RCD odłącza zasilanie.
Dlaczego 30 mA?
W ochronie uzupełniającej (dodatkowej) przed porażeniem prądem elektrycznym przyjmuje się czułość 30 mA, ponieważ jest to typowa wartość zapewniająca skuteczną ochronę osób w razie dotyku pośredniego i wielu przypadków dotyku bezpośredniego (np. uszkodzenie urządzenia podłączonego do gniazda).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 100 mA – to próg większy, często spotykany w zastosowaniach, gdzie RCD pełni inną rolę (np. ograniczanie ryzyka pożaru lub selektywność), ale jest zbyt mało czuły, aby traktować go jako standardową ochronę uzupełniającą osób.
- 500 mA – taki próg jest typowy dla rozwiązań nastawionych na ochronę instalacji (np. przeciwpożarową) lub dla obwodów, gdzie wyłączenie przy 30 mA byłoby zbyt częste. Nie odpowiada jednak wymaganiom ochrony uzupełniającej dla gniazd.
- 1 000 mA – to bardzo duża wartość prądu różnicowego; urządzenie o takiej czułości nie zapewnia skutecznej ochrony przed porażeniem, bo zadziała dopiero przy znacznie większym prądzie upływu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie zawiera sformułowanie "ochrona uzupełniająca" i dotyczy obwodów gniazd, najczęściej chodzi o RCD 30 mA. Większe wartości (100 mA i więcej) kojarz z ochroną instalacji, a nie z ochroną osób.
