Działanie bakteriobójcze oznacza, że lek przeciwbakteryjny prowadzi do zabicia komórek bakteryjnych (spadek liczby żywych bakterii), a nie tylko do zahamowania ich wzrostu. W zadaniach testowych najczęściej przyjmuje się "typowe" działanie danej grupy antybiotyków.
Odpowiedź "gentamycyna i amoksycylina" jest poprawna, ponieważ:
- Gentamycyna należy do aminoglikozydów, które klasycznie wykazują działanie bakteriobójcze (zaburzają syntezę białek w sposób prowadzący do śmierci bakterii).
- Amoksycylina jest antybiotykiem beta-laktamowym (penicylina), a beta-laktamy typowo działają bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej.
Pozostałe pary są nieprawidłowe z powodu obecności antybiotyków, które w klasycznych ujęciach uznaje się za bakteriostatyczne:
- "doksycyklina i amikacyna" – amikacyna (aminoglikozyd) jest zwykle bakteriobójcza, ale doksycyklina (tetracyklina) jest typowo bakteriostatyczna, więc cała para nie spełnia warunku.
- "amoksycylina i doksycyklina" – amoksycylina jest bakteriobójcza, lecz doksycyklina pozostaje typowo bakteriostatyczna.
- "gentamycyna i chloramfenikol" – gentamycyna jest bakteriobójcza, natomiast chloramfenikol w klasyfikacji podręcznikowej jest bakteriostatyczny.
Warto zapamiętać praktyczną regułę egzaminacyjną: beta-laktamy i aminoglikozydy zwykle kojarzymy z działaniem bakteriobójczym, a tetracykliny i chloramfenikol z bakteriostatycznym. W praktyce klinicznej mogą istnieć zależności od stężenia leku, rodzaju drobnoustroju i miejsca zakażenia, ale w pytaniach podstawowych przyjmuje się klasyczne ujęcie.