W doborze maszyny do drążenia chodnika kluczowe są parametry opisujące geometrię wyrobiska oraz urabialność górotworu. W treści podano dwa ograniczenia: przekrój do 22 m² (czyli wyrobisko korytarzowe o średniej wielkości) oraz maksymalną wytrzymałość skał na ściskanie do 80 MPa (skały średnio twarde). W praktyce oznacza to, że urządzenie musi mieć odpowiednią konstrukcję, moc i osprzęt urabiający, aby utrzymać stabilną wydajność i bezpieczne warunki pracy.
Poprawna odpowiedź "AM-75" wynika z przyporządkowania symbolu maszyny do podanych warunków drążenia w materiałach branżowych/dydaktycznych, gdzie symbole producenta zestawia się z dopuszczalnym przekrojem wyrobiska i zakresem wytrzymałości skał. To typ wiedzy, który zwykle weryfikuje się w katalogach technicznych albo DTR (dokumentacji techniczno-ruchowej) – bez nich nie ocenia się doboru "na oko", bo ryzyko błędu jest wysokie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są odrzucane w logice takich zadań? "AM-50" sugeruje inny wariant/klasę tej samej rodziny urządzeń, który w zestawieniach doborowych bywa przewidziany do lżejszych warunków (mniejszy przekrój i/lub mniejsza wytrzymałość). "KGS-620" oraz "MWŁ-5SEH/LS" odnoszą się do innych oznaczeń urządzeń, które w praktyce mogą dotyczyć odmiennej konstrukcji lub przeznaczenia; w testach kwalifikacyjnych sprawdza się rozpoznanie, który symbol odpowiada maszynie dobranej dokładnie do wskazanych ograniczeń.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw traktuj parametry jako filtry (m² oraz MPa muszą być spełnione łącznie), a dopiero potem wybieraj symbol. Jeżeli w nauce korzystasz z tabel doboru, zapamiętuj je w parach: "zakres przekroju" + "zakres wytrzymałości", bo pominięcie jednego z parametrów jest najczęstszą przyczyną błędu.
