W silniku indukcyjnym jednofazowym samo uzwojenie główne nie zapewnia odpowiedniego warunku do samodzielnego rozruchu. Dlatego stosuje się uzwojenie pomocnicze, a do jego obwodu (na czas rozruchu) dołącza się kondensator rozruchowy. Kondensator powoduje przesunięcie fazowe prądu w uzwojeniu pomocniczym względem prądu w uzwojeniu głównym, co wytwarza pole wirujące "zastępcze" i umożliwia uzyskanie momentu rozruchowego.
W zadaniu kluczowe jest odczytanie schematu zacisków z rysunku i wskazanie tych dwóch punktów, pomiędzy które przewidziano włączenie kondensatora. Poprawna odpowiedź to X2, U2, ponieważ na schemacie właśnie te zaciski stanowią punkty przyłączeniowe kondensatora w torze rozruchowym (związanym z uzwojeniem pomocniczym i elementami przełączającymi rozruch).
- X2, R2 – błędne, ponieważ jeden z zacisków nie odpowiada punktowi przewidzianemu dla kondensatora w schemacie; w praktyce takie podłączenie może nie wytworzyć właściwego przesunięcia fazowego lub zmienić obwód pracy uzwojenia.
- X2, U1 – błędne, bo podłącza kondensator do innego końca/gałęzi niż wskazana na rysunku; typowym skutkiem jest brak rozruchu lub wyraźnie gorszy moment rozruchowy.
- X2, R1 – błędne z analogicznego powodu: kondensator nie jest włączony pomiędzy właściwe zaciski wynikające ze schematu, więc obwód uzwojenia pomocniczego nie pracuje zgodnie z założeniem konstrukcyjnym.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw znajdź na rysunku symbol kondensatora, a potem śledź jego dwa końce do listwy zaciskowej. Dopiero na końcu porównaj odczytane oznaczenia z odpowiedziami. To ogranicza pomyłki wynikające z podobieństwa symboli (np. U1/U2) lub automatycznego kojarzenia "1" z początkiem uzwojenia.
