W opisie zadania kluczowe jest sformułowanie: "mrożenie zielonego groszku w strumieniu schłodzonego powietrza". Groszek jest surowcem w postaci wielu małych, oddzielnych elementów. Dla takich produktów w przemyśle często dąży się do efektu IQF (indywidualnie szybko mrożone cząstki), czyli zamrożenia elementów osobno, bez tworzenia brył.
Zamrażarka fluidyzacyjna jest przeznaczona właśnie do mrożenia drobnych cząstek w intensywnym przepływie zimnego powietrza. W warstwie fluidalnej produkt może się przemieszczać i "zachowuje się" jak ciecz (jest podrywany/unoszony przez strumień powietrza). Skutkuje to:
- bardzo dobrą konwekcją i szybkim odbiorem ciepła,
- bardziej równomiernym mrożeniem pojedynczych ziaren,
- mniejszym sklejaniem i zbijaniem się produktu w bryły,
- łatwiejszym prowadzeniem procesu w sposób ciągły w linii.
Dlatego w warunkach opisanych w pytaniu właściwym wyborem jest zamrażarka fluidyzacyjna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Zamrażarka komorowa – to rozwiązanie bardziej ogólne. Może wykorzystywać zimne powietrze, ale nie jest ukierunkowane na fluidyzację drobnych cząstek; łatwiej o nierównomierność i zlepianie przy produktach sypkich, jeśli nie zapewni się odpowiedniego złoża i ruchu produktu.
- Zamrażarka immersyjna – kojarzy się z mrożeniem przez zanurzenie w medium (np. cieczy). To inny mechanizm niż "strumień schłodzonego powietrza", więc nie pasuje do opisu procesu w zadaniu.
- Zamrażarka płytowa – typowo służy do mrożenia przez kontakt z płytami (kontaktowe przekazywanie ciepła), często dla produktów pakowanych lub formowanych w bloki. Nie odpowiada mrożeniu drobnych elementów w strumieniu powietrza.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "drobny produkt" (ziarna, kostki, kawałki) oraz "strumień schłodzonego powietrza", najczęściej chodzi o urządzenia wykorzystujące intensywną konwekcję i separację cząstek, czyli rozwiązania fluidyzacyjne/IQF.
