W kremach cukierniczych, w których wykorzystuje się śmietankę (szczególnie ubijaną lub łączoną z masą), kluczowe znaczenie ma zawartość tłuszczu. Tłuszcz odpowiada za zdolność śmietanki do napowietrzania podczas ubijania oraz za stabilność uzyskanej piany. Zbyt niska zawartość tłuszczu sprzyja powstawaniu piany nietrwałej: szybko opada, oddaje wodę i daje efekt "rzadkiego" kremu.
Odpowiedź "30%" jest poprawna, ponieważ śmietanka o takiej zawartości tłuszczu jest typowo stosowana w gastronomii do kremów i deserów wymagających dobrej struktury, odpowiedniej gęstości oraz trwałości po wyrobieniu i podczas przechowywania w chłodzie.
Pozostałe wartości procentowe są mniej właściwe w tym zastosowaniu:
- "18%" bywa używana do zup i sosów, ale w kremie wymagającym stabilnej, napowietrzonej konsystencji może nie zapewnić odpowiedniej trwałości i gęstości.
- "12%" jest jeszcze lżejsza, przez co trudniej uzyskać stabilny krem o właściwej strukturze; częściej sprawdza się w potrawach, gdzie śmietanka ma tylko złagodzić smak lub dodać kremowości.
- "9%" jest śmietanką o bardzo niskiej zawartości tłuszczu i w praktyce nie odpowiada wymaganiom większości kremów cukierniczych, bo nie daje stabilnej piany i łatwo prowadzi do zbyt rzadkiej konsystencji.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o śmietankę do kremów i deserów zwracaj uwagę na to, czy produkt ma być ubijany i czy ma utrzymać kształt. Im większa wymagana stabilność, tym zwykle potrzebna jest wyższa zawartość tłuszczu.