Sprawdzenie ciągłości połączeń w obwodach drukowanych (PCB) polega na potwierdzeniu, że między dwoma punktami istnieje połączenie elektryczne, czyli że nie ma przerwy w ścieżce, przelotce, lutowaniu lub przewodzie.
W praktyce ciągłość weryfikuje się przez pomiar bardzo małej rezystancji. Do tego służy omomierz (najczęściej jako funkcja multimetru). Wiele multimetrów ma też tryb "testu ciągłości" z sygnalizacją dźwiękową, który jest w istocie szybkim testem niskiej rezystancji.
Dlaczego pozostałe przyrządy są nieprawidłowe w tym zastosowaniu?
- Watomierz służy do pomiaru mocy. Do pomiaru mocy potrzebne są zwykle informacje o napięciu i prądzie w obciążeniu, a nie o samej rezystancji ścieżki. Nie jest to narzędzie do wykrywania przerw na PCB.
- Woltomierz mierzy różnicę potencjałów (napięcie). Sam pomiar napięcia nie potwierdza bezpośrednio, czy ścieżka ma ciągłość – można mieć napięcie "wiszące" lub zakłócone nawet przy przerwie, zależnie od układu.
- Amperomierz mierzy prąd i wymaga włączenia w obwód szeregowo. Użycie amperomierza do "sprawdzania ciągłości" jest niepraktyczne i może być niebezpieczne dla badanego układu, bo wymagałoby wymuszenia przepływu prądu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się hasło "ciągłość", "przerwa", "ścieżka", "połączenie", najczęściej chodzi o rezystancję (omomierz) lub test ciągłości w multimetrze. Dopiero pomiary prądu, napięcia czy mocy dobiera się do analizy pracy zasilania i obciążeń.
