Walory turystyczne dzieli się m.in. na przyrodnicze (wynikające ze środowiska naturalnego) oraz antropogeniczne (związane z działalnością człowieka). Kluczowe kryterium brzmi: czy dany obiekt lub zjawisko jest wytworem człowieka albo jest bezpośrednio związane z kulturą, historią i zagospodarowaniem.
Odpowiedź "muzea." jest poprawna, ponieważ muzeum to instytucja kultury utworzona przez człowieka, gromadząca i udostępniająca zbiory. Stanowi typowy przykład waloru antropogenicznego (kulturowego), często będącego głównym celem zwiedzania w turystyce miejskiej i kulturowej.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo odnoszą się do walorów przyrodniczych:
- "krajobrazy." – są elementem środowiska geograficznego i w klasycznym ujęciu stanowią walór naturalny. Nawet jeśli człowiek miejscami wpływa na ich wygląd, w testach egzaminacyjnych krajobraz jest zwykle klasyfikowany jako przyrodniczy walor turystyczny.
- "głazy narzutowe." – są formami geologicznymi pochodzenia naturalnego (związanymi z procesami geologicznymi), więc nie są walorem antropogenicznym.
- "rezerwaty przyrody." – służą ochronie przyrody i dotyczą cennych obszarów naturalnych; mimo że mają status prawny i zarządzanie, ich istota (chroniony obiekt) jest przyrodnicza.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach widzisz instytucje kultury (muzeum, skansen, zamek, zabytki) – to najczęściej walory antropogeniczne. Gdy pojawiają się formy rzeźby terenu, geologia, przyroda lub obszary chronione – to zwykle walory przyrodnicze.
