W odpylaniu gazów odlotowych kluczowe znaczenie ma średnica cząstek pyłu, ponieważ różne urządzenia wykorzystują odmienne mechanizmy separacji. Dla ziaren bardzo drobnych (w tym poniżej 0,1 µm) metody oparte wyłącznie na sile ciężkości i bezwładności mają ograniczoną skuteczność, a w praktyce stosuje się rozwiązania zdolne oddziaływać na cząstki w skali mikro.
Odpowiedź "elektrofiltry" jest poprawna, ponieważ elektrofiltr (odpylacz elektrostatyczny) usuwa pył dzięki naładowaniu cząstek i ich osadzaniu na elektrodach w polu elektrycznym. Taki mechanizm nie wymaga, aby cząstka miała dużą masę, więc jest łączony z odpylaniem drobniejszych frakcji niż w urządzeniach mechanicznych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do cząstek poniżej 0,1 µm?
- "cyklony" działają głównie na zasadzie sił odśrodkowych (bezwładności). Najlepiej radzą sobie z pyłami grubszych frakcji; im mniejsze ziarno, tym słabsze "wypychanie" na ścianki i większe ryzyko wynoszenia cząstek z gazem.
- "komory osadcze" wykorzystują spowolnienie przepływu i opadanie cząstek pod wpływem grawitacji. Dla ultradrobnych cząstek czas opadania jest bardzo długi, więc typowo nie uzyskuje się wysokiej skuteczności.
- "odpylacze inercyjne" (urządzenia oparte na zmianie kierunku przepływu i bezwładności cząstek) również mają ograniczenia dla bardzo małych średnic, bo drobiny łatwiej "podążają" za strumieniem gazu zamiast odrywać się i uderzać w przegrody.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się bardzo małe średnice cząstek, zwykle odpadają rozwiązania czysto grawitacyjne i proste mechaniczne, a rośnie znaczenie metod takich jak elektrostatyczne (elektrofiltry) lub innych technik dokładnego odpylania omawianych na zajęciach.
