Nawierzchnia piesza określona jako przepuszczalna ma umożliwiać infiltrację wody opadowej do warstw niższych. W praktyce oznacza to, że woda powinna przenikać przez szczeliny/spoiny między elementami (tu: kostką granitową) oraz dalej przez warstwy konstrukcyjne.
Odpowiedź "tylko piasek" jest zgodna z ideą wypełnienia spoin materiałem sypkim, który nie tworzy trwałego, nieprzepuszczalnego spoiwa. Taki materiał pozwala utrzymać funkcję odwadniającą spoin, a przy tym jest typowy w robotach brukarskich, gdzie wypełnienie ma przede wszystkim stabilizować elementy i ograniczać ich przemieszczanie.
Odpowiedzi zawierające cement ("tylko cement" oraz "mieszankę grysu z cementem") są ryzykowne dla nawierzchni przepuszczalnej, ponieważ spoiwo cementowe wiąże i może zasklepiać szczeliny. Skutkiem jest spadek przepuszczalności, szybsze tworzenie się zastoin, a w dłuższym czasie także problemy eksploatacyjne (trudniejsze czyszczenie spoin, pękanie/zniszczenia przy pracy mrozowej w zawilgoconych miejscach).
Odpowiedź "mieszankę tłucznia z piaskiem" jest mniej trafna, bo tłuczeń ma zwykle zbyt grubą frakcję, aby poprawnie wypełnić wąskie szczeliny między kostkami. Może to prowadzić do niedostatecznego wypełnienia spoin (niestabilność, klinowanie tylko punktowe) i trudności w uzyskaniu równej, bezpiecznej nawierzchni pieszej.
W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest wychwycenie warunku "przepuszczalna". To on determinuje dobór wypełnienia spoin: materiał nie powinien tworzyć szczelnej, związanej zaprawy, lecz wspierać drożność i możliwość późniejszego uzupełniania w ramach konserwacji.
