W pytaniu kluczowe są dwa elementy: średnica nominalna otworu d = 11 mm oraz wymagana klasa dokładności IT6–IT10. Taki zakres dokładności odnosi się do tolerancji wykonania wymiaru i w praktyce warsztatowej zwykle oznacza, że samą operacją wiercenia nie uzyskuje się finalnego wymiaru z wymaganą dokładnością. Dlatego często planuje się obróbkę otworu etapami: wykonanie otworu wstępnego (wiertłem) oraz obróbkę wykańczającą (np. rozwiercanie lub roztaczanie).
Odpowiedź "Ø10" jest poprawna, ponieważ odpowiada doborowi z tabeli dla otworu nominalnego 11 mm w klasach IT6–IT10. Taki dobór wskazuje, że wiertło ma wykonać otwór wstępny, a wymiar 11 mm ma być osiągnięty dopiero po operacji wykańczającej (pozostawia się naddatek technologiczny).
- "Ø9" jest zbyt małe: pozostawiałoby nadmierny naddatek, co może być nieuzasadnione technologicznie (większy nakład obróbki, ryzyko pogorszenia osiowości, większe obciążenia narzędzia wykańczającego).
- "Ø10,8" jest blisko 11 mm, ale w kontekście wymagań IT6–IT10 może nie zapewniać właściwego zapasu na obróbkę wykańczającą albo nie odpowiadać wartościom tabelarycznym; w takich zadaniach należy trzymać się doboru z tablic, a nie intuicji.
- "Ø11" sugeruje wykonanie otworu nominalnego samym wierceniem. To częsty błąd: wiercenie typowo daje większy rozrzut wymiaru i gorszą jakość geometryczną niż obróbka wykańczająca, więc przy wymaganej klasie dokładności stosuje się dobór wiertła pod dalsze wykańczanie.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: jeśli zadanie odwołuje się do klas IT i tabeli doboru, należy odczytać wartość z tabeli i uwzględnić, że wiercenie często jest operacją wstępną. To eliminuje odruchowe wybieranie wiertła równego średnicy otworu.
