W stadzie towarowym najważniejsze jest uzyskanie potomstwa o cechach odpowiadających planowanemu kierunkowi użytkowania. Dlatego dobór rasy (a w praktyce także konkretnego buhaja i jego cech) zależy przede wszystkim od przeznaczenia cieląt. Jeśli cielęta mają być przeznaczone na opas, często dąży się do uzyskania potomstwa o lepszym umięśnieniu i przyrostach. Jeśli celem jest remont stada (pozyskanie jałówek), większy nacisk kładzie się na cechy związane z użytkowością mleczną, zdrowotnością i pokrojem. To właśnie cel produkcyjny "ustawia" priorytety w doborze genetycznym.
Odpowiedź "systemu utrzymania krów w gospodarstwie" jest niepoprawna, ponieważ system utrzymania wpływa głównie na organizację pracy, dobrostan i warunki środowiskowe, ale nie jest czynnikiem pierwszoplanowym przy wyborze rasy buhaja do określonego typu potomstwa. Może on modyfikować decyzje (np. wymogi dobrostanu), jednak nie zastępuje celu kojarzenia.
Odpowiedź "sposobu krycia krów" (np. inseminacja lub krycie naturalne) również nie jest kluczowa dla doboru rasy. Metoda rozrodu mówi, jak dojdzie do zapłodnienia, a nie jakie cechy mają mieć cielęta. Można stosować tę samą metodę krycia przy różnych celach produkcyjnych.
Odpowiedź "zoohigienicznych warunków utrzymania cieląt" jest niepoprawna, bo zoohigiena wpływa przede wszystkim na zdrowie i odchów, a nie na podstawowy wybór rasy buhaja. Warunki odchowu są bardzo ważne, ale stanowią czynnik środowiskowy; w doborze buhaja w pierwszej kolejności uwzględnia się oczekiwany typ użytkowy potomstwa wynikający z planu produkcji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "doboru" w stadzie towarowym, najpierw szukaj odpowiedzi odnoszącej się do celu ekonomiczno-produkcyjnego (co chcemy sprzedać/uzyskać), a dopiero potem do warunków utrzymania czy organizacji rozrodu.