Dodanie do ciekłego żeliwa MZR (metali ziem rzadkich) w końcowym etapie wytopu jest traktowane jako zabieg modyfikacyjny. Oznacza to, że celem jest wpływ na krystalizację i mikrostrukturę stopu (m.in. na sposób wydzielania faz i postać wtrąceń), co w ujęciu egzaminacyjnym ujmuje się jako rozdrobnienie struktury stopu i poprawę jakości odlewu.
Istotne jest też, że podanie dodatku w końcowej fazie procesu wiąże się z tym, że efekt modyfikacji ma działać możliwie blisko momentu zalewania (w praktyce "świeżo" przed formowaniem/odlewem), a nie jako ogólne, długotrwałe oczyszczanie kąpieli metalowej.
- "Rozdrobnienie struktury stopu" – to typowy opis skutku modyfikacji: drobniejsza, bardziej korzystna mikrostruktura zwykle poprawia własności mechaniczne i stabilność jakości odlewów.
- "Usunięcie fosforu z metalu" – fosfor jest zanieczyszczeniem, ale jego obniżanie nie jest standardowo kojarzone z dodatkiem MZR jako głównym celem w tym etapie; to inny typ zagadnień metalurgicznych i innych metod prowadzenia procesu.
- "Zredukowanie ilości żużla" – ilość żużla zależy głównie od przebiegu wytopu, utleniania i topników/żużlotwórczości; dodatek modyfikujący nie jest typową odpowiedzią na problem "ilości żużla".
- "Nawęglenie metalu" – nawęglanie realizuje się poprzez dodatki węglowe/żeliwiaki i kontrolę składu, a nie przez MZR. To inny cel technologiczny niż modyfikacja mikrostruktury.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: gdy w pytaniu pojawiają się dodatki modyfikujące podawane na końcu procesu, najczęściej sprawdzana jest wiedza o wpływie na strukturę, a nie o "chemicznym usuwaniu" pierwiastków czy o zwiększaniu zawartości węgla.
