W połączeniu równoległym kondensatorów oba elementy mają takie samo napięcie na zaciskach, a ładunki "dodają się" między gałęziami. W praktyce oznacza to, że układ zachowuje się jak jeden kondensator o większej pojemności.
Dlatego pojemność zastępczą liczy się wzorem:
Cz = C1 + C2
Podstawienie danych z zadania:
4 µF + 6 µF = 10 µF
Odpowiedź "10µF" jest poprawna, bo wynika bezpośrednio z reguły sumowania pojemności przy połączeniu równoległym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "2µF" pasuje do wyniku, jaki można by otrzymać po zastosowaniu zależności charakterystycznej dla połączenia szeregowego (gdzie pojemność maleje), albo po niepoprawnym "odwracaniu" wartości.
- "24µF" sugeruje przypadkowe mnożenie 4×6 zamiast użycia właściwego wzoru. Mnożenie nie opisuje łączenia idealnych kondensatorów w prostych konfiguracjach.
- "1µF" to wynik skrajnie zaniżony; często pojawia się przy błędnych przekształceniach lub myleniu zasad dla różnych elementów (np. rezystorów) i typów połączeń.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj typ połączenia. Dla kondensatorów: równolegle → dodaj; szeregowo → odwrotności (1/C). Ten nawyk minimalizuje pomyłki przy zadaniach "na szybko".