Ergoterapia jest ukierunkowaną formą terapii zajęciowej, w której podstawowym narzędziem są celowe, praktyczne aktywności przypominające realne obowiązki i role dnia codziennego. Jej sednem jest trening funkcjonalny w obszarach ADL (np. higiena, ubieranie, jedzenie) oraz IADL (np. sprzątanie, gotowanie, pranie, zakupy, pielęgnacja roślin). Tak dobrane czynności pomagają odzyskiwać lub kompensować utracone umiejętności, wzmacniają sprawność manualną i koordynację, uczą planowania oraz sekwencjonowania działań.
Odpowiedź "wykonywaniu między innymi prac takich jak pielęgnowanie kwiatów czy robienie porządków" jest trafna, bo są to typowe przykłady IADL: mają bezpośrednią użyteczność w domu i dają się łatwo stopniować (od prostych do złożonych), co ułatwia dopasowanie do możliwości podopiecznego.
Pozostałe propozycje odnoszą się do innych obszarów pracy terapeutycznej lub innych dziedzin. "Organizowaniu rekreacyjnych wyjść i wycieczek" bardziej wpisuje się w aktywizację społeczną/rekreację niż w trening konkretnych czynności dnia codziennego. "Malowaniu obrazów różnymi technikami" jest charakterystyczne dla arteterapii, gdzie kluczowe jest użycie sztuki jako medium, a nie praktyczna funkcjonalność zadania. "Optymalnym dobieraniu parametrów mebli do możliwości i ograniczeń podopiecznego" dotyczy ergonomii i projektowania/dostosowania środowiska, a nie samego treningu czynności (choć dostosowania mogą wspierać terapię, nie stanowią definicji ergoterapii).
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: ergoterapia = funkcjonalne czynności ADL/IADL, czyli to, co pacjent ma realnie wykonywać w życiu codziennym.
