W dietetyce składniki mineralne dzieli się m.in. według wielkości zapotrzebowania dobowego. Ten podział jest praktyczny: ułatwia ocenę, które pierwiastki muszą być dostarczane w relatywnie dużych ilościach, a które w ilościach "śladownych".
Makroelementy to takie pierwiastki mineralne, których dzienne zapotrzebowanie przekracza 100 mg. Ten próg (100 mg/dobę) jest kryterium klasyfikacyjnym, a nie informacją o jednym konkretnym pierwiastku. Dlatego poprawna odpowiedź wskazuje właśnie tę granicę.
W praktyce do makroelementów zalicza się m.in. wapń, magnez, fosfor, potas, sód i chlor – ich typowe zalecane ilości są rzędu setek lub tysięcy miligramów na dobę, czyli wyraźnie powyżej 100 mg.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 90,0 mg jest wartością poniżej progu 100 mg, więc nie spełnia kryterium "makro-".
- 10,0 mg i 9,0 mg to wartości typowe raczej dla zapotrzebowania na wiele mikroelementów (pierwiastków śladowych), a nie dla makroelementów.
Warto uważać na częstą pomyłkę: makroelementy (minerały) to nie to samo co makroskładniki (białko, tłuszcz, węglowodany), które podaje się zwykle w gramach. W tym pytaniu jednostka mg jest właściwa, bo dotyczy minerałów, a kluczową informacją jest próg 100 mg/dobę.
