Fenoloftaleina to klasyczny wskaźnik kwasowo‑zasadowy stosowany w miareczkowaniach (alkacymetrii), gdy punkt końcowy wypada po stronie zasadowej. Jej barwa zależy od tego, w jakiej postaci chemicznej występuje w roztworze.
W roztworach kwaśnych (oraz w zakresie bliskim obojętnemu) fenoloftaleina występuje głównie w formie, która jest bezbarwna — dlatego brak zabarwienia nie oznacza "braku wskaźnika", tylko taką jego postać przy danym pH.
W roztworze zasadowym następuje odszczepienie protonu (powstaje forma zjonizowana), co zmienia strukturę elektronową cząsteczki i powoduje pojawienie się barwy. Ta forma ma charakterystyczne zabarwienie różowe do malinowego, które wykorzystuje się do uchwycenia punktu końcowego miareczkowania (utrwalone, delikatne zaróżowienie).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "bezbarwna" – to typowa barwa fenoloftaleiny w środowisku kwaśnym/obojętnym, ale pytanie dotyczy roztworu zasadowego.
- "pomarańczowa" – taka barwa jest charakterystyczna dla innych wskaźników (np. oranż metylowy), a nie dla fenoloftaleiny.
- "żółta" – również nie jest typowym zabarwieniem fenoloftaleiny; żółcie częściej kojarzą się z innymi wskaźnikami o innych zakresach zmiany barwy.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj parę: "fenoloftaleina w kwasie bezbarwna, w zasadzie różowa/malinowa". To proste skojarzenie zwykle wystarcza do poprawnej odpowiedzi.
