Frez trzpieniowy do rowków teowych służy do wykonania dolnej, poszerzonej części rowka o profilu litery T (tzw. podcięcia). Taki rowek jest powszechny w stołach obrabiarek i płytach montażowych, ponieważ umożliwia mocowanie elementów za pomocą śrub teowych i oprzyrządowania.
Kluczowe jest rozpoznanie charakterystycznej budowy frezu do rowków teowych:
- trzpień/chwyt – część mocowana w uchwycie narzędziowym, zwykle cylindryczna,
- szyjka – wyraźne przewężenie między chwytem a częścią roboczą; pozwala wejść w wąski, górny rowek bez ocierania o ścianki,
- głowica skrawająca – szersza część walcowa/tarczowa z ostrzami skrawającymi na obwodzie; wykonuje właściwe poszerzenie od spodu.
Narzędzie opisane w odpowiedzi "C" ma właśnie układ: chwyt → szyjka → wyraźnie szersza głowica z zębami, czyli odpowiada frezowi do rowków teowych/podcięć.
Pozostałe narzędzia nie spełniają tych cech:
- "A" ma cechy pogłębiacza walcowego z pilotem: obecny element prowadzący (pilot) i geometria typowa do kalibrowania/pogłębiania otworów, a nie do podcięć rowków.
- "B" przypomina narzędzie tokarskie/wytaczak (korpus o przekroju prostokątnym/kwadratowym i mała głowica robocza), więc nie jest frezem trzpieniowym do rowków teowych.
- "D" ma ziarnistą strukturę części roboczej, charakterystyczną dla narzędzi ściernych (ściernica trzpieniowa). Brak zębów/ostrzy skrawających typowych dla frezu, więc nie służy do frezowania rowków teowych.
W praktyce rowek teowy wykonuje się zwykle dwuetapowo: najpierw powstaje wąski rowek prosty na wymaganą głębokość, a następnie frez do rowków teowych rozszerza dolną część. Dlatego obecność szyjki i poszerzonej głowicy jest najważniejszą wskazówką identyfikacyjną na egzaminie.
