Odczyn gleby (pH) jest jednym z kluczowych czynników decydujących o dostępności składników pokarmowych i o tym, czy dana roślina będzie dobrze plonować. Gdy gleba ma odczyn kwaśny, część roślin uprawnych reaguje spadkiem plonu, ponieważ pogarszają się warunki pobierania składników (np. fosforu, magnezu) oraz rośnie ryzyko niekorzystnego oddziaływania niektórych jonów w roztworze glebowym.
Dlaczego poprawne są ziemniaki i żyto?
Ziemniak oraz żyto należą do roślin, które relatywnie dobrze znoszą niższe pH i mogą być uprawiane na stanowiskach bardziej kwaśnych niż te, na których bezpiecznie uprawia się rośliny silnie wymagające. W praktyce rolniczej często właśnie te gatunki zaleca się na glebach o obniżonym pH, zwłaszcza gdy wapnowanie nie zostało jeszcze wykonane lub jest w trakcie planowania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Pszenica i rzepak – to rośliny zwykle bardziej wrażliwe na zakwaszenie. Na kwaśnych glebach częściej obserwuje się pogorszenie krzewienia, słabsze wykorzystanie składników i spadek plonu.
- Wyka jara i bobik – rośliny motylkowate często wymagają stanowisk o korzystniejszym odczynie, m.in. ze względu na warunki dla brodawkowania i efektywnego wiązania azotu. Kwaśny odczyn bywa czynnikiem ograniczającym.
- Buraki i pszenica – burak (zwłaszcza cukrowy) jest typowo zaliczany do roślin o wyższych wymaganiach stanowiskowych, a niskie pH może istotnie ograniczać jego plonowanie; pszenica również nie jest klasycznym wyborem na gleby kwaśne.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "odczyn kwaśny", szukaj gatunków znanych z tolerancji na zakwaszenie (np. żyto, ziemniak), a unikaj roślin wymagających uregulowanego pH i wysokiej kultury gleby.
