W zadaniach opartych na rysunku technicznym zaworu trzeba najpierw ustalić, co w materiale egzaminacyjnym jest traktowane jako element składowy. Nie liczy się osobno osi symetrii, kreskowania, gwintów ani innych oznaczeń graficznych, bo nie są to części. Liczy się natomiast wyodrębnione części zespołu widoczne w przekroju lub widoku złożeniowym. W praktyce techniki lotniczej mogą to być między innymi korpus, element ruchomy, sprężyna, zamknięcie i część przyłączeniowa albo uszczelniająca, jeżeli na rysunku zostały pokazane jako odrębne części.
Dlatego odpowiedź "Pięć" jest poprawna, bo odpowiada przyjętemu w zadaniu sposobowi grupowania widocznych części. Odpowiedź "Cztery" zwykle wynika z pominięcia jednej z części funkcjonalnych albo potraktowania dwóch odrębnych elementów jako jednego zespołu. Odpowiedź "Sześć" bywa skutkiem doliczenia detalu pomocniczego, na przykład fragmentu połączenia lub uszczelnienia, który w kluczu nie został uznany za samodzielny element. Odpowiedź "Siedem" najczęściej wynika z nadmiernie drobiazgowego liczenia wszystkich szczegółów widocznych w przekroju.
W przygotowaniu do egzaminu TLO.3 warto ćwiczyć rozróżnianie widoku od przekroju oraz analizę rysunków złożeniowych instalacji hydraulicznych, pneumatycznych i paliwowych statków powietrznych. W dokumentacji obsługowej i katalogach części identyfikację ułatwiają odnośniki numerowe, dlatego podczas nauki dobrze porównywać sam rysunek z wykazem części. Taki nawyk ogranicza błędy przy demontażu, montażu i zamawianiu właściwych elementów.
