KWALIFIKACJA EKA2 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 33.
Ile spisów powinna sporządzić jednostka organizacyjna przygotowująca spisy dokumentacji niearchiwalnej, podlegającej brakowaniu o symbolach B, BE i Bc?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna jest odpowiedź "Trzy", ponieważ spisy dokumentacji przeznaczonej do brakowania sporządza się odrębnie dla każdej z wymienionych kategorii/symboli: B, BE oraz Bc. Rozdzielenie wykazów porządkuje proces i ułatwia kontrolę poprawności kwalifikacji dokumentacji.

Pełne wyjaśnienie:

Odpowiedź "Trzy" wynika z zasady porządkowania dokumentacji przeznaczonej do brakowania według jej kategorii/symbolu. Skoro w pytaniu wskazano trzy różne symbole dokumentacji niearchiwalnej (B, BE i Bc), jednostka przygotowująca brakowanie powinna sporządzić trzy odrębne spisy – po jednym dla każdej kategorii.

W praktyce archiwum zakładowego takie rozdzielenie ma sens organizacyjny i kontrolny:

  • ułatwia weryfikację, czy dokumenty zostały prawidłowo zakwalifikowane do właściwej kategorii,
  • minimalizuje ryzyko "wymieszania" dokumentacji o różnych zasadach postępowania,
  • usprawnia akceptację i dokumentowanie czynności brakowania.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "Jeden" sugeruje jeden zbiorczy spis, co pomija fakt, że wskazano trzy różne symbole. Taki wybór zwykle wynika z heurystyki prostoty (chęć uproszczenia procedury), ale w zadaniu chodzi o rozdzielenie według kategorii.
  • "Dwa" może wynikać z błędnego łączenia części kategorii (np. potraktowania Bc jako odmiany B), jednak pytanie traktuje je jako osobne symbole, dla których sporządza się osobne zestawienia.
  • "Cztery" wprowadza dodatkowy spis bez podstawy w treści pytania; najczęściej to skutek nadinterpretacji (dopisywania kolejnego dokumentu/załącznika zamiast odpowiedzi na pytanie o liczbę spisów).

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o liczbę spisów lub wykazów zwracaj uwagę, ile różnych kategorii/symboli dokumentacji wymieniono w treści. Najczęściej liczba spisów odpowiada liczbie odrębnych kategorii, które trzeba rozdzielić w dokumentowaniu czynności.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Brakowanie to formalny proces wyłączenia z dalszego przechowywania dokumentacji niearchiwalnej, która utraciła znaczenie praktyczne i upłynął jej okres przechowywania. W archiwum zakładowym oznacza to przygotowanie wykazów/spisów i przeprowadzenie czynności zgodnie z przyjętą procedurą.
Są to oznaczenia kategorii dokumentacji niearchiwalnej używane przy kwalifikacji i planowaniu przechowywania. Każdy symbol wskazuje inny sposób traktowania dokumentów (np. standardowe przechowywanie, szczególne warunki oceny). Na egzaminie ważne jest rozróżnienie symboli i wynikających z nich czynności.
Osobne spisy porządkują dokumentację według kategorii, co ułatwia kontrolę poprawności kwalifikacji i ogranicza ryzyko błędnego "wymieszania" akt o różnych zasadach postępowania. Dzięki temu łatwiej sprawdzić kompletność oraz poprawnie udokumentować, co dokładnie jest przeznaczone do brakowania.
W kontekście pytania egzaminacyjnego nie – skoro wskazano trzy symbole, oczekuje się trzech odrębnych spisów. Jeden zbiorczy wykaz utrudnia weryfikację i sprzyja pomyłkom przy kontroli kategorii. Na testach zwykle sprawdza się zasadę: osobny spis dla każdej kategorii wymienionej w treści.
Najczęstsze błędy to: łączenie różnych kategorii w jeden spis, pomijanie części dokumentacji, wpisywanie niejednoznacznych tytułów teczek oraz brak spójności między spisem a faktyczną zawartością. Warto ćwiczyć porządkowanie akt i konsekwentne grupowanie według symboli.
Wtedy, gdy upłynął jej ustalony okres przechowywania i dokumentacja nie jest już potrzebna do celów bieżących, dowodowych ani kontrolnych. W praktyce dodatkowo sprawdza się, czy nie ma przeszkód organizacyjnych (np. trwające postępowanie). Na egzaminie liczy się logika: po upływie terminu i po weryfikacji.
Liczenie symboli jest podpowiedzią, ale stoi za tym zasada archiwalna: dokumentację porządkuje się według kategorii, aby móc ją jednoznacznie kontrolować. Gdy symbole oznaczają różne kategorie, rozdzielenie spisów minimalizuje ryzyko błędów i ułatwia akceptację brakowania.
Kategoria A dotyczy materiałów archiwalnych przeznaczonych do trwałego przechowywania, a symbole B/BE/Bc odnoszą się do dokumentacji niearchiwalnej, która co do zasady może być brakowana po spełnieniu warunków. W testach zwracaj uwagę, czy pytanie mówi o brakowaniu – wtedy najczęściej nie chodzi o kategorię A.
Spis ma umożliwić identyfikację jednostek aktowych przeznaczonych do brakowania, więc zazwyczaj obejmuje dane o teczkach/pozycjach, ich tytułach, zakresie dat oraz oznaczeniach kategorii. Celem jest możliwość kontroli, czy wskazane akta rzeczywiście spełniają warunki do wyłączenia z przechowywania.
Najlepiej łączyć teorię z praktyką: zrób fiszki z symbolami kategorii i ich znaczeniem, przećwicz grupowanie przykładowych teczek według kategorii oraz rozwiązuj zadania, gdzie trzeba wskazać liczbę spisów/wykazów. Pomaga też analiza typowych "pułapek" odpowiedzi: jeden spis vs osobne spisy.
info

Statystycznie 51% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Według specjalistów z branży: "Poprawna jest odpowiedź "Trzy", ponieważ spisy dokumentacji przeznaczonej do brakowania sporządza się odrębnie dla każdej z wymienionych kategorii/symboli: B, BE oraz Bc."

Materiały:

  • Materiały szkoleniowe z archiwum zakładowego dotyczące kwalifikacji i brakowania dokumentacji
  • Poradniki archiwistyki zakładowej omawiające kategorie archiwalne i dokumentowanie brakowania
  • Przykładowe wzory spisów dokumentacji niearchiwalnej przeznaczonej do brakowania używane w praktyce jednostek

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego